Ταλαιπωρία των ζώων κατά τη διάρκεια ταξιδιών: πώς να την αναγνωρίσετε και τι μπορείτε να κάνετε;

Στην Ιορδανία, είδα κάτι που μου έχει μείνει χαραγμένο στο μυαλό μέχρι σήμερα. Ένα γαϊδούρι που μετά βίας μπορούσε να προχωρήσει μπροστά, εντελώς υπερφορτωμένο από έναν τουρίστα στην πλάτη του που ήθελε να επισκεφτεί το Μοναστήρι για ευχαρίστηση χωρίς να χρειαστεί να περπατήσει ο ίδιος. Σε κάποιο σημείο, το ζώο δεν μπορούσε να συνεχίσει άλλο και σχεδόν κυριολεκτικά κατέρρευσε. Ο τουρίστας θα έπρεπε να είχε κατέβει από το άλογό του εκείνη τη στιγμή, αλλά δεν το έκανε. Αντ' αυτού, το γαϊδούρι ξυλοκοπήθηκε με ένα ξύλο για να το αναγκάσουν να συνεχίσει να περπατάει. Έκανε ζέστη, τα σκαλοπάτια ήταν βαριά και το ζώο ήταν εμφανώς εξαντλημένο. Αυτή η εικόνα με έκανε απίστευτα λυπημένο και θυμωμένο ταυτόχρονα.

Αυτό δεν ήταν μεμονωμένο περιστατικό, αλλά κάτι που συμβαίνει εκεί καθημερινά. Ένα γαϊδούρι δεν είναι κατασκευασμένο για να μεταφέρει βαριά άτομα, σίγουρα όχι για μεγάλα χρονικά διαστήματα και σίγουρα όχι υπό αυτές τις συνθήκες. Ωστόσο, αυτό θεωρείται φυσιολογικό, επειδή αποτελεί μέρος των τουριστικών προσφορών. Αυτή η εικόνα του καημένου γαϊδουριού με στοίχειωσε και με έκανε να σκεφτώ πόσο πόνο των ζώων δεχόμαστε εν αγνοία μας στην πορεία.

Τα γαϊδούρια είναι μόνο ένα παράδειγμα. Σε όλο τον κόσμο, τα ζώα χρησιμοποιούνται ως τουριστικά αξιοθέατα. Βόλτες με ελέφαντες, μεταφορά κροκοδείλων ή αλιγάτορων, selfies και περπάτημα με λιοντάρια, επιδείξεις δελφινιών, παπαγάλοι στους ώμους ή μαϊμούδες με λουρί. Φαίνεται αθώο, μερικές φορές ακόμη και στοργικό, αλλά συχνά πολλά πάνε στραβά πίσω από τέτοιου είδους δραστηριότητες. Τα άγρια ​​ζώα δεν εξημερώνονται και εκπαιδεύονται με τη χρήση εξαναγκασμού, φόβου ή απομόνωσης. Ζουν σε μικρούς περιβόλους, δεν ξεκουράζονται και δεν έχουν άλλη επιλογή. Το γεγονός ότι ένα ζώο φαίνεται ήρεμο δεν σημαίνει πολλά. Πολλά ζώα επιδεικνύουν μαθημένη συμπεριφορά ή έχουν γίνει απαθή.

Όσο οι τουρίστες συνεχίζουν να πληρώνουν για τέτοιου είδους εμπειρίες, αυτός ο κλάδος θα συνεχίσει να υπάρχει. Χωρίς ζήτηση, δεν υπάρχει προσφορά. Και ας διασφαλίσουμε όλοι ότι αυτή η ζήτηση θα μειωθεί.

Δεν μπορείτε πάντα να πείτε με βεβαιότητα αν μια κατάσταση είναι καλή ή κακή. Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν σαφή σημάδια που εσείς, ως ταξιδιώτης, μπορείτε να προσέξετε. Εάν ένα ζώο χρησιμοποιείται για φωτογραφίες, παραστάσεις ή βόλτες, αυτό συχνά αποτελεί μια πρώτη προειδοποίηση. Τα άγρια ​​ζώα δεν υποτίθεται ότι κάνουν κόλπα και σίγουρα δεν είναι συνεχώς διαθέσιμα στους τουρίστες. Εάν ένα ζώο επιτρέπει στον εαυτό του να το χαϊδεύουν, να το κρατούν ή να το πλησιάζουν σαν να ήταν ήμερο, ίσως να αναρωτιέστε πώς έμαθε αυτή τη συμπεριφορά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα ζώα ναρκώνονται ακόμη και για να μπορούν οι τουρίστες να βγάζουν φωτογραφίες μαζί τους. Άλλωστε, μην νομίζετε απλώς ότι μπορείτε να καθίσετε δίπλα σε ένα άγριο λιοντάρι.

Δώστε επίσης προσοχή στις συνθήκες υπό τις οποίες διατηρούνται τα ζώα. Τα μικρά περιβλήματα, οι κοντές αλυσίδες ή η έλλειψη σκιάς και περιόδων ανάπαυσης αποτελούν σαφή σημάδια ότι η ευημερία τους δεν αποτελεί προτεραιότητα. Τα ζώα που αναγκάζονται να εργάζονται συνεχώς ή είναι εμφανώς κουρασμένα συχνά υφίστανται υπερβολική εργασία. Αυτό ισχύει εξίσου για τα γαϊδούρια και τα άλογα όσο και για τους ελέφαντες ή τις καμήλες.

Η συμπεριφορά συχνά λέει περισσότερα από την εμφάνιση. Ένα ζώο που στέκεται ακίνητο ή αντιδρά ελάχιστα μπορεί να φαίνεται ήρεμο, αλλά θα μπορούσε επίσης να βιώνει άγχος ή εξάντληση. Η επιθετικότητα, η επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά ή η απάθεια είναι σημάδια ότι κάτι δεν πάει καλά. Μην βασίζεστε αποκλειστικά σε αυτό που βλέπετε, αλλά αναρωτηθείτε αν αυτή η συμπεριφορά είναι φυσική για το ζώο.

Έχετε αμφιβολίες; Τότε είναι συνήθως καλύτερο να κρατάτε αποστάσεις και να μην συμμετέχετε. Σε πολλές περιπτώσεις, το ένστικτό σας είναι στην πραγματικότητα πιο ακριβές από ό,τι νομίζετε.

Δεν είναι όλα άσπρα ή μαύρα. Υπάρχουν επίσης μέρη που επικεντρώνονται στο καταφύγιο, την προστασία και την εκπαίδευση. Σκεφτείτε κέντρα διάσωσης για τραυματισμένα ζώα ή έργα που δείχνουν στους επισκέπτες γιατί ορισμένα είδη ζώων πρέπει να προστατεύονται. Συχνά υπάρχει μια γνήσια πρόθεση πίσω από αυτό.

Ένα παράδειγμα είναι το Καταφύγιο Βραδύποδων στην Κόστα Ρίκα. Εδώ, τραυματισμένοι και ορφανοί βραδύποδες φιλοξενούνται και φροντίζονται. Οι επισκέπτες λαμβάνουν εξηγήσεις για τα ζώα και το περιβάλλον τους, χωρίς να μπορούν να τα αγγίξουν ή να βγάλουν φωτογραφίες μαζί τους. Αυτό είναι διαφορετικό από ένα αξιοθέατο όπου τα ζώα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για ψυχαγωγία.

Ταυτόχρονα, παραμένει μια δύσκολη περιοχή. Καταρχήν, τα ζώα δεν πρέπει να έρχονται σε επαφή με ανθρώπους. Ακόμα και με καλές προθέσεις, παραμένει μια ένταση μεταξύ εκπαίδευσης και τουρισμού. Οι χώροι που παρουσιάζονται ως κέντρα διάσωσης δεν είναι επίσης αυτόματα υπεύθυνοι.

Απαιτείται επομένως μια κριτική ματιά. Τι συμβαίνει με τα ζώα; Είναι η επαφή περιορισμένη; Δίνεται έμφαση στην ανάρρωση και την επιστροφή στη φύση ή στους επισκέπτες και την εμπειρία; Μερικές φορές λειτουργεί καλά, μερικές φορές όχι. Και μερικές φορές απλώς παραμένει μια γκρίζα ζώνη.

Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στο Κιργιστάν, είδα κάτι που μου έμεινε αξέχαστο. Μπροστά στα μάτια μου, μια κατσίκα σφαζόταν ως μέρος ενός παραδοσιακού παιχνιδιού. Είναι μέρος της κουλτούρας εκεί και θεωρείται φυσιολογικό από τους ντόπιους. Παρόλα αυτά, μου φάνηκε αρκετά έντονο να βλέπω μια κατσίκα να της κόβουν το λαιμό. Όχι επειδή δεν κατανοώ άλλα έθιμα, αλλά επειδή σε κάνει να σκεφτείς ξανά πώς βλέπουμε τα ζώα και πόσο διαφορετικό μπορεί να είναι αυτό ανάλογα με τη χώρα και την κατάσταση.

Δεν είναι δική μου δουλειά να το κρίνω αυτό. Αλλά δείχνει ότι η άποψή μας για τα ζώα δεν είναι η ίδια παντού και ότι ως ταξιδιώτης μερικές φορές έρχεσαι αντιμέτωπος με πράγματα που δεν σου ταιριάζουν.

Το ίδιο ισχύει και για παραδόσεις όπως οι ταυρομαχίες στην Ισπανία και το Μεξικό, για παράδειγμα. Για κάποιους, πρόκειται για μια πολιτιστική κληρονομιά που υπάρχει εδώ και γενιές, ενώ για άλλους είναι δύσκολο να την κατανοήσουν ή να την αποδεχτούν. Και εκεί, επίσης, παρατηρείτε πόσο μεγάλες μπορεί να είναι οι διαφορές στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι βλέπουν τα ζώα και τον ρόλο που παίζουν μέσα σε μια κοινωνία.

Με αυτό το άρθρο, δεν θέλω να παίξω τον αυστηρό δάσκαλο που θέλει να κάνει κήρυγμα στους άλλους. Κι εγώ έχω κάνει πράγματα που τώρα τα βλέπω διαφορετικά. Πριν από χρόνια, φωτογραφήθηκα με έναν κροκόδειλο στην Κούβα. Κάποτε παρακολούθησα μια ταυρομαχία στο Μεξικό. Και στη Σρι Λάνκα, επισκέφτηκα ένα καταφύγιο ελεφάντων για το οποίο έχω σοβαρές επιφυλάξεις εκ των υστέρων. Εκείνη την εποχή, ένιωθα ξεχωριστό και αθώο, αν και οι καμπάνες συναγερμού χτυπούσαν ήδη για μένα όταν επιτράπηκε στους τουρίστες να φωτογραφίσουν και να αγγίξουν τους ελέφαντες από κοντά. Μόνο αργότερα άρχισα να αναρωτιέμαι τι χρειαζόταν για να γίνουν δυνατές τέτοιες εμπειρίες. Πώς διατηρούνται, εκπαιδεύονται και χρησιμοποιούνται αυτά τα ζώα; Και γιατί οι ταξιδιωτικοί οργανισμοί στέλνουν τουρίστες σε τέτοιου είδους μέρη;

Έμαθα με τον δύσκολο τρόπο. Έμαθα από αυτό και προσπαθώ συνειδητά να αποφεύγω να κάνω ξανά τέτοιου είδους λάθη. Τα ταξίδια σε διδάσκουν πολλά, αλλά μερικές φορές μαθαίνεις πραγματικά μόνο όταν κοιτάς πίσω και τολμάς να παραδεχτείς ότι δεν έβλεπες τα πράγματα σωστά εκείνη τη στιγμή.

Με τα χρόνια, ο τρόπος που ταξιδεύω έχει αλλάξει. Σήμερα, παραλείπω συνειδητά ορισμένες δραστηριότητες που αφορούν ζώα. Ακόμα και μια βόλτα με άμαξα που σέρνεται από άλογα δεν μου φαίνεται πλέον σωστή. Συμμετέχω μόνο αν είμαι σίγουρη ότι το ζώο μπορεί να κινείται ελεύθερα, να ξεκουράζεται αρκετά και δεν χρησιμοποιείται αποκλειστικά για ψυχαγωγία. Αυτό μερικές φορές σημαίνει ότι παραιτούμαι από κάτι που κάνουν οι άλλοι. Και αυτό είναι εντάξει. Για μένα, τα ταξίδια δεν έχουν να κάνουν με το να αρχίζουν να αρχίζουν να ζουν οι εμπειρίες, αλλά με τον σεβασμό προς το περιβάλλον και όλα όσα ζουν εκεί. Αυτό μερικές φορές απαιτεί να κάνω επιλογές και να αποδεχτώ ότι δεν είναι όλα προορισμένα για εσένα.

Λατρεύω να εντοπίζω ζώα. Τη στιγμή που ξαφνικά έρχεσαι πρόσωπο με πρόσωπο με ένα άγριο ζώο στο φυσικό του περιβάλλον. Αλλά αυτό σημαίνει επίσης ότι πρέπει να περιμένεις και να ψάχνεις προσεκτικά. Και μερικές φορές είσαι απλώς άτυχος και δεν βλέπεις τίποτα.

Τα ζώα δεν μπορούν να κατευθυνθούν. Δεν είναι εκεί όταν σε βολεύει και εξαφανίζονται ξανά όταν δεν τους αρέσει. Και έτσι πρέπει να είναι. Τα άγρια ​​ζώα δεν είναι εκεί για να μας διασκεδάζουν. Γι' αυτό οι στιγμές που αυτό λειτουργεί είναι τόσο ξεχωριστές. Πρέπει να τα αγαπάς. Η απρόβλεπτη φύση τους δίνει σε κάθε συνάντηση επιπλέον αξία.

Δεν είναι όλα τα βάσανα των ζώων άμεσα ορατά. Μερικές φορές κάτι φαίνεται ακίνδυνο, αλλά οι επιπτώσεις είναι σημαντικές. Σκεφτείτε παραλίες όπου οι χελώνες εκκολάπτονται από τα αυγά τους. Οι άνθρωποι συνωστίζονται γύρω τους μαζικά για να τραβήξουν φωτογραφίες. Αγγίζουν τα ζώα, μπλοκάρουν τον δρόμο τους προς τη θάλασσα ή χρησιμοποιούν έντονα φώτα. Ίσως με καλές προθέσεις, αλλά οι συνέπειες είναι σοβαρές. Οι χελώνες αποπροσανατολίζονται, ποδοπατούνται ή δεν φτάνουν καν στη θάλασσα.

Δεν μπορείς να αγγίξεις άγρια ​​ζώα. Ποτέ. Όσο μικρά, ευάλωτα ή χαριτωμένα κι αν φαίνονται. Παρατηρείς άγρια ​​ζώα από απόσταση, χωρίς να τα αγγίζεις.

Δεν χρειάζεται να είσαι ακτιβιστής για να κάνεις τη διαφορά. Συχνά εξαρτάται από τις επιλογές που κάνεις εσύ ο ίδιος κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού. Ελέγξτε εκ των προτέρων αν μια δραστηριότητα που αφορά ζώα είναι υπεύθυνη και παραλείψτε την αν έχετε οποιεσδήποτε αμφιβολίες. Αποφύγετε παραστάσεις, παιχνίδια και αξιοθέατα όπου τα ζώα χρησιμοποιούνται για ψυχαγωγία. Να είστε επικριτικοί σε καταφύγια ζώων και να κάνετε ερωτήσεις. Εάν τα ζώα αγγίζονται, κρατιούνται ή χρησιμοποιούνται για φωτογραφίες, κάτι συνήθως δεν πάει καλά.

Το τάισμα άγριων ζώων είναι επίσης κάτι που πρέπει να αποφεύγεται. Στο Εθνικό Πάρκο Manutel Antonio στην Κόστα Ρίκα, για παράδειγμα, είδα ότι τα ρακούν και οι πίθηκοι έχουν συνηθίσει τόσο πολύ τους τουρίστες που πλησιάζουν τους ανθρώπους, ανοίγουν σακούλες, ακόμη και πηδούν πάνω σου με την ελπίδα να πάρουν λίγο φαγητό. Αυτό που φαίνεται ακίνδυνο κάνει τα ζώα να χάνουν τη φυσική τους συμπεριφορά και να εξαρτώνται από τους ανθρώπους.

Προτιμήστε να εντοπίζετε ζώα στην άγρια ​​φύση, με απόσταση και υπομονή. Και μιλήστε σε συνταξιδιώτες, φίλους και συγγενείς γι' αυτό, αν χρειαστεί, χωρίς να κρίνετε. Το συνειδητό ταξίδι ξεκινά με την παρατήρηση, τον στοχασμό και μερικές φορές απλώς το να λέτε όχι.

Τα ζώα δεν είναι στηρίγματα, αξιοθέατα ή αντικείμενα για selfie. Δεν πρέπει να τα δένει, να τα κλειδώνει ή να τα αγγίζει. Το ταξίδι έχει να κάνει με την ανακάλυψη, αλλά και με τον σεβασμό. Αυτό ισχύει όχι μόνο για τους πολιτισμούς και τα τοπία, αλλά και για τα ζώα που ζουν εκεί. Ίσως μερικές φορές βλέπουμε λιγότερη άγρια ​​ζωή στην πορεία, ή ίσως μερικές φορές είμαστε άτυχοι. Αλλά αυτό δεν κάνει το ταξίδι λιγότερο όμορφο. Όταν έρχεσαι πρόσωπο με πρόσωπο με ένα άγριο ζώο, η στιγμή αξίζει πολύ περισσότερο.

Η ταλαιπωρία των ζώων στον τουρισμό δεν σταματά από μόνη της. Όσο υπάρχει ζήτηση, η προσφορά θα συνεχιστεί. Και αυτή η προσφορά δεν προέρχεται μόνο από τοπικούς παρόχους, αλλά και από μεγάλους ταξιδιωτικούς οργανισμούς.

Ορισμένα μέρη έχουν σταματήσει να προσφέρουν δραστηριότητες με άγρια ​​ζώα τα τελευταία χρόνια. Ταυτόχρονα, εξακολουθούν να υπάρχουν οργανισμοί που συνεχίζουν να πωλούν τέτοιου είδους εκδρομές. Σκεφτείτε εισιτήρια για δελφινάρια ή παραστάσεις με όρκες και δελφίνια σε αιχμαλωσία. Ως αποτέλεσμα, η ζήτηση παραμένει και οι αλλαγές είναι ελάχιστες.

Για μένα, αυτός είναι ένας λόγος για να εξετάσω κριτικά πού κάνω κρατήσεις. Επιλέγω συνειδητά να μην κάνω κρατήσεις για τέτοιου είδους εκδρομές και επίσης να μην υποστηρίζω οργανισμούς που εξακολουθούν να επωφελούνται από αυτές. Όχι επειδή είμαι ο τέλειος ταξιδιώτης, αλλά επειδή πλέον γνωρίζω καλύτερα.

Ως ταξιδιώτης, έχετε μεγαλύτερη επιρροή σε αυτό από ό,τι νομίζετε. Μη κάνοντας συγκεκριμένες επιλογές, στέλνετε ένα σαφές μήνυμα. Μερικές φορές αυτό περιλαμβάνει μικρά πράγματα, όπως η παράλειψη μιας εκδρομής ή η παρατήρηση έστω και λίγο πέρα ​​από τις τυπικές προσφορές.

Αν θέλετε να εμβαθύνετε σε αυτό, αξίζει να ρίξετε μια ματιά Παγκόσμια προστασία των ζώων. Διεξάγουν έρευνα για την καλή διαβίωση των ζώων στον τουρισμό και δείχνουν ποιες δραστηριότητες είναι καλύτερο να αποφεύγετε και ποιες να προσέχετε. Μπορείτε επίσης να υπογράψετε αιτήματα για να σταματήσει η ταλαιπωρία των ζώων.