Η Τσιατούρα βρίσκεται στην ενδοχώρα της Γεωργίας, στις όχθες του ποταμού Κβιρίλα. Η πόλη είναι ιδιαίτερα γνωστή για τα ετοιμόρροπα και σκουριασμένα τελεφερίκ της, τα οποία κινδυνεύουν τώρα να εξαφανιστούν.
Η Τσιάτουρα ήταν παραδοσιακά μια πόλη εξόρυξης. Το 1879, το μαγγάνιο ανακαλύφθηκε από τον ποιητή Τσερετέλι. Χάρη στο ορυχείο μαγγανίου, η ανάπτυξη της πόλης κατέστη δυνατή. Πιστεύεται ότι 239 εκατομμύρια τόνοι μαγγανίου ήταν θαμμένοι εδώ, πάνω από το 6% των παγκόσμιων αποθεμάτων. Το εξορυσσόμενο μαγγάνιο μεταφέρθηκε σιδηροδρομικώς στο Ζεσταπόνι για να μεταποιηθεί σε κράματα σιδήρου. Το ορυχείο ήταν υπεύθυνο για το 60% της παγκόσμιας παραγωγής. Επειδή η Τσιάτουρα βρίσκεται σε μια βαθιά κοιλάδα του ποταμού Κβιρίλα, οι άνθρωποι ζούσαν σε σημαντικά υψόμετρα. Οι εργάτες των ορυχείων έχασαν σημαντικό χρόνο λόγω της μετεγκατάστασης. Για το λόγο αυτό, ένα δίκτυο τελεφερίκ κατασκευάστηκε το 1954. Αυτό ήταν το πρώτο τελεφερίκ στη Σοβιετική Ένωση. Συνολικά κατασκευάστηκαν 26 τελεφερίκ. Στις αρχές του 21ου αιώνα, 17 ήταν ακόμα σε λειτουργία.
Λόγω της έλλειψης συντήρησης, όλο και περισσότερα τελεφερίκ έκλειναν και οι παλιοί σταθμοί κατέρρεαν. Τα βαγόνια των αναβατήρων που λειτουργούσαν ακόμα ήταν αρκετά σκουριασμένα και δεν φαίνονταν καθόλου αξιόπιστα. Αυτός είναι πιθανώς ο λόγος για τον οποίο, το 2019, δεν λειτουργούσε ούτε ένα τελεφερίκ. Βρίσκεται σε εξέλιξη η κατασκευή ενός νέου, σύγχρονου τελεφερίκ που πιθανότατα θα αντικαταστήσει τις παλιές γραμμές.
