Þjóðgarðurinn í Naíróbí: safaríferð með sjóndeildarhring Naíróbí í bakgrunni

Þjóðgarðurinn Naíróbí var stofnaður árið 1946, sem gerir hann að elsta þjóðgarði Kenýa. Það sem gerir þennan garð sérstakan er staðsetning hans rétt við hliðina á stórborginni Naíróbí. Í gegnum árin hefur borgin vaxið jafnt og þétt í átt að garðinum, sem þýðir að náttúra og þéttbýlismyndun eru bókstaflega hlið við hlið hér.

Landslagið samanstendur af opnum sléttum, runnum, háu grasi, grýttum svæðum og mýrlendi. Í sumum hlutum garðsins sérðu sjóndeildarhring Naíróbí birtast í bakgrunni á meðan þú sérð gíraffa, buffalóa eða nashyrninga. Járnbrautarlínan sem liggur beint í gegnum garðinn er einnig eftirtektarverð sjón. Mitt í náttúrunni sérðu skyndilega lest fara yfir stóra járnbrautarbrú.

Margir ferðalangar halda nánast strax eftir komu til Kenýa til þekktra safarístaða eins og Masai Mara eða Amboseli. Það er synd, því það er líka margt að uppgötva í og ​​í kringum Naíróbí. Til dæmis heimsótti ég Mathare-héraðið , meðal annars, en ég fór líka tvisvar í safarí í þjóðgarðinum Naíróbí.

Þrátt fyrir staðsetningu sína við hliðina á borginni finnst okkur þjóðgarðurinn ótrúlega villtur. Sérstaklega á fyrstu safaríferð okkar sáum við ótrúlegt magn af dýralífi.

Þrátt fyrir að vera þjóðgarður staðsettur rétt við hliðina á milljónamæraborg, þá býr Naíróbí þjóðgarðurinn yfir miklu dýralífi. Meira en 100 tegundir spendýra og yfir 500 tegundir fugla búa á þessu svæði. Sérstaklega á fyrsta safaríferðinni okkar sáum við ótrúlegan fjölda dýra. Reyndar höfðu öll dýrin áhrif.

Við sáum ótrúlegan fjölda nashyrninga, sérstaklega hvíta nashyrninga. Sumir lágu afslappaðir við vatnið á meðan fuglar nudduðu húðina á þeim. Aðrir gengu bókstaflega fram hjá jeppanum, svo við gátum næstum snert þá.

Það sem gerir þetta svæði einstaklega sérstakt er að þar er hægt að rekast á bæði hvíta og svarta nashyrninga. Hvítir nashyrningar eru stærri, breiðari og lifa aðallega á grasi. Svartir nashyrningar eru nokkuð minni, feimnari og éta lauf og greinar af runnum og trjám. Við sáum líka hóp af svörtum nashyrningum. Og það er nokkuð sérstakt, því maður sér þá ekki oft í safaríferðum.

Ólíkt sumum öðrum löndum eru nashyrningshorn í Kenýa yfirleitt ekki saguð af vegna veiðiþjófnaðar. Mér fannst það sérstakt að sjá þessi glæsilegu dýr hér í sinni náttúrulegu mynd.

Það eru um 50 ljón sem búa á svæðinu. Við vonuðumst auðvitað til að sjá þau í safaríferðinni okkar. Lengi vel leit það ekki þannig út, en rétt í lok dýraferðarinnar, á leiðinni að útgönguleiðinni, vorum við samt heppin. Skyndilega sáum við ljón liggja í háu grasinu. Það var falleg endir á safaríferðinni okkar.

Serval er enn ofarlega á óskalistanum mínum. Þessi litli villikettir finnst líka hér, en lætur ekki sjá sig auðveldlega. Um stund héldum við að við værum heppin. Í gegnum háa grasið sáum við stutta stund hluta af baki hans með einkennandi blettunum, en áður en við gátum séð hann vel var servalinn þegar horfinn.

Hlébarðar eru til staðar, þó að líkurnar á að sjá einn séu ótrúlega litlar. Samkvæmt leiðsögumönnum eru aðeins fáir sagðir enn búa í garðinum. Stundum sjást blettatígur, en líkurnar á að koma auga á þá eru mjög litlar. Allavega sáum við engan í safaríferðunum okkar. Karakallinn er líka til staðar, en sést sjaldan.

Það eru góðar líkur á að þú sjáir líka gíraffa í þjóðgarðinum í Naíróbí. Gefðu sérstaklega gaum að trjánum sem þessi fallegu dýr nærast á. Trén sem þau éta taka á sig keilulaga lögun því gíraffar bera aðallega efri greinarnar.

Auk þess eru ótal önnur dýr sem hægt er að sjá. Við sáum meðal annars buffalóa, vortesvín, impala, gasellur, sebrahesta, krókódíla, flóðhesta, strúta, hýraxa og ýmsar tegundir apa. Þar að auki búa þar einnig hýenur, dikdikar, oribiar, reyrbukka, skjaldbökur og sjakalar.

Eina stundina horfirðu yfir savönnuna með gíraffa í bakgrunni og augnabliki síðar ganga vortesvín fyrir framan jeppann eða flóðhestar liggja í vatninu.

Fuglaunnendur geta einnig notið augnanna í Naíróbí þjóðgarðinum. Grákrónutraninn sker sig sérstaklega úr með áberandi gullnum þrúgunni á höfðinu. Þar að auki sáum við ótrúlegan fjölda ekkjufugla. Karlfuglarnir eru sérstaklega þekktir fyrir afar langar stélfjaðrir. Stundum, vegna þessa, virðast þeir varla komast af jörðinni.

Þar að auki rákumst við meðal annars á perluhænsn, gæsahænsn, býflugnaáta og hinn einkennandi hamarsnúð. Ránfuglar létu sig einnig sjá reglulega. Til dæmis sáum við bardagaörn, langtoppaörn og ýmsa hópa af gammum.

Við eina af laugunum sáum við tvær mismunandi tegundir af gammum úr návígi. Þeir voru að slaka á við vatnsbakkann og sumir gammar fóru meira að segja ofan í vatnið til að þvo sér. Ég hafði aldrei séð þetta áður.

Ekki allir veita fuglum athygli í safaríferðum, en ef þú hefur líka auga fyrir smærri dýrunum er ótrúlega margt að uppgötva.

Þótt Naíróbí þjóðgarðurinn bjó yfir miklu dýralífi, þá sérðu ekki alla stóru fimm dýrin þar. Fílar búa til dæmis ekki í garðinum. Hlébarðar búa þar, en líkurnar á að sjá þá eru afar litlar.

Sebrahestar eru líka nokkuð árstíðabundnir. Við heimsóttum garðinn í apríl, í lok regntímans. Á þessu tímabili flytja margir sebrahestar sig á hærri svæði utan garðsins. Við sáum að lokum nokkra sebrahesta, en greinilega færri en við bjuggumst við.

Veðrið spilar stórt hlutverk í safaríferðum í öllum tilvikum. Í fyrstu dýraferðinni okkar sáum við ótrúlegan fjölda dýra í þurru og björtu veðri. Seinni safaríferðin var mun rólegri hvað varðar dýralíf. Þá var skýjað og rigndi öðru hvoru.

Satt að segja vissi ég ekki alveg við hverju ég átti að búast fyrirfram. Vegna staðsetningarinnar rétt við borgina hafði ég búist við að það yrði ekki mikið dýralíf að sjá. Nokkrir jeppar voru í röð við innganginn að þjóðgarðinum í Naíróbí, sem olli því að ég óttaðist um stund að það yrði of mikið ferðamannasvæði. Sú tilfinning hvarf reyndar strax um leið og við ókum lengra inn í garðinn.

Þjóðgarðurinn í Naíróbí er nógu stór til að jeppar geti dreift sér hratt. Það er ekki stöðugt umferðarteppur af safaríbílum hér. Að sjálfsögðu skiptir árstíminn líka miklu máli. Við heimsóttum garðinn í apríl, sem er tiltölulega rólegur mánuður í Kenýa.

Við sáum mikið af dýralífi án þess að stórir hópar af jeppum væru strax í kringum þau. Stundum sá maður þó nokkra jeppa leggja saman í fjarska. Satt best að segja skapaði það smá spennu, því maður er strax forvitinn að sjá hvaða dýr hefur sést þar.

Hvað varðar mannfjöldann, þá fannst mér þjóðgarðurinn í Naíróbí að lokum mun minni en ég bjóst við.

Árstíminn sem þú heimsækir Naíróbí þjóðgarðinn hefur mikil áhrif á það sem þú sérð. Við vorum þar í apríl, í lok regntímans. Þar af leiðandi var landslagið fallega grænt og á sumum stöðum voru jafnvel blóm í blóma. Það gaf garðinum virkilega mikinn lit.

Einn ókostur við þetta tímabil er að grasið getur verið nokkuð hátt. Þar af leiðandi hverfa sérstaklega smærri dýr fljótt úr augsýn. Stundum þarf að horfa mjög vel til að koma auga á dýralíf. En mér fannst landslagið í raun mjög fallegt á þessum tíma. Allt leit miklu grænna út en á sumum öðrum safarísvæðum í Kenýa. Og hversu oft fær maður að taka myndir af dýralífi meðal litríkra blóma?

Í þurru og sólríku veðri færðu allt aðra upplifun. Í fyrstu safaríferðinni okkar var frekar rykugt. Þar sem vegirnir eru ómalbikaðir enduðu töskurnar okkar og myndavélarnar alveg þaktar ryki. Góð myndavélataska eða vernd fyrir búnaðinn þinn er því ekki óþarfi munaður.

Satt að segja fannst mér þjóðgarðurinn í Naíróbí miklu glæsilegri en ég bjóst við. Ég hafði áður hugsað mér að þjóðgarður við hliðina á milljónaborg gæti virst minna villtur, en svo reyndist alls ekki vera.

Fyrsta safaríferðin okkar var sérstaklega góð. Við sáum mikið af dýralífi og mörg mismunandi dýr. Nashyrningarnir höfðu sérstaklega sterk áhrif á okkur þar sem þeir voru svo nálægt. Andstæðurnar milli sjóndeildarhringsins í Naíróbí og dýranna á savönnunni gefa þessum garði einstakan blæ.

Auðvitað er þetta ekki Masai Mara. Þú kemur ekki hingað vegna mikilla fólksflutninga eða endalausra sléttna fullra af dýralífi. Samt sem áður held ég að Naíróbí þjóðgarðurinn sé klárlega þess virði að heimsækja ef þú ert að ferðast um Kenýa. Sérstaklega sem fyrsta safaríferðin í ferðinni þinni er þetta frábær kynning á dýralífi í Afríku.

Ég heimsótti Naíróbí þjóðgarðinn í ferð um Kenýa með Kipanga Adventures . Í tvær vikur ferðuðumst við um ýmsa þjóðgarða, vötn og strandsvæði í Kenýa. Meðal annars heimsóttum við Ol Pejeta friðlandið, Naivasha-vatn, Hell's Gate þjóðgarðinn, Masai Mara og Diani ströndina.

Ferðin samanstóð af blöndu af safaríferðum, náttúru, menningu heimamanna og sérstökum upplifunum. Frá nashyrningum í þjóðgarðinum Naíróbí til hjólreiða meðal sebrahesta í Hell's Gate og loftbelgsferð yfir Masai Mara.