Wat te doen op Syros in Griekenland: mijn tips voor de winter

Syros ligt midden in de Cycladen, tussen eilanden die veel bekender zijn. Van de ruim tweehonderd eilanden in deze eilandengroep zijn er slechts enkele tientallen bewoond. Veel Cycladische eilanden hebben een herkenbaar beeld van witte huisjes en blauwe koepels. Syros wijkt daarvan af.

De hoofdstad Ermoupoli werd in de negentiende eeuw een belangrijk handels- en industriecentrum. Dat zie je terug in de architectuur. Neoklassieke herenhuizen, marmeren pleinen en statige openbare gebouwen geven de stad een bijna stedelijke uitstraling die je op andere eilanden zelden ziet.

Buiten Ermoupoli liggen kleinere dorpen zoals Ano Syros en San Michalis. Je vindt er prachtige stranden waar je in de zomer heerlijk kan relaxen. Het noorden van het eiland is een stuk ruiger en wat minder ontwikkeld, met verlaten stranden, oude mijnen en wandelroutes door een droog en rotsachtig landschap.

Syros leent zich goed voor een afwisselend bezoek. Je kunt er door een stad dwalen, korte wandelingen maken langs de kust en het binnenland verkennen met een huurauto. Tijdens mijn verblijf combineerde ik Ermoupoli met uitstapjes naar andere delen van het eiland. Niet alles ligt dicht bij elkaar, maar de afstanden zijn prima te doen. Daardoor is het eenvoudig om in een paar dagen een goed beeld van Syros te krijgen, ook buiten het hoogseizoen.

Ik kom met de ferry aan in de haven van Ermoupoli, de grootste stad van het eiland. De stad ligt tegen twee heuvels aan en bestaat uit een netwerk van straatjes, trappen en pleinen. Het Miaoulis-plein vormt het centrum. Hier staat het imposante stadhuis en rondom het plein zitten cafés waar vooral locals samenkomen. Ook in januari is het hier levendig. Mensen zitten buiten, kinderen spelen op het plein.

De beste manier om Ermoupoli te ontdekken is zonder plan te slenteren. De hoogteverschillen maken het interessant. Achter elke trap of hoek wacht weer een ander uitzicht over de haven of de daken van de stad. De wijk Vaporia ligt direct aan zee. Hier staan statige huizen boven het water gebouwd. Dit was vroeger de buurt van rijke reders. Wandel je hier in de namiddag, dan kleurt het licht zacht over de gevels en zie je hoe anders Ermoupoli is dan de witte dorpjes op andere eilanden.

Neem ook een kijkje binnen bij de Church of Saint Nicholas. Van buiten is de kerk al opvallend, maar binnen zie je hoe rijk de stad ooit was. Veel goud, veel details en een indrukwekkend plafond. Verder vind je in Ermoupoli het Archeologisch Museum en het Industrieel Museum. Die musea heb ik niet bezocht. Wil je meer weten over de handels- en industriële geschiedenis van het eiland, dan zijn dit logische stops.

Ermoupoli is een fijne stad in de wintermaanden. Terrassen en winkels zijn open, er is leven op straat, maar grote drukte blijft uit. Met ruim 13.000 inwoners is het een van de grotere steden van de Cycladen en dus is er altijd wel iets te doen.

Vanuit Ermoupoli loop ik via trappen en smalle straatjes omhoog naar Ano Syros. Het hoger gelegen stadsdeel werd in de middeleeuwen door de Venetianen gebouwd en voelt totaal anders dan het neoklassieke beneden. Hier geen marmeren pleinen, maar smalle steegjes, witgekalkte huizen en smalle doorgangen waar je steeds opnieuw verrast wordt met een leuk doorkijkje.

De klim kost enige inspanning. Veel traptreden, flink wat hoogteverschil. Ik neem de tijd en kijk regelmatig achterom richting de haven. Hoe hoger ik kom, hoe beter het uitzicht wordt.

Bovenin staat de Saint George Cathedral, het katholieke hart van het eiland. Dat katholieke karakter zie je terug in de geschiedenis van het dorp. Vanaf hier kijk je uit over Ermoupoli, de zee en het droge landschap achter de stad. In januari is het hier bijna stil. Geen open terrassen, nauwelijks andere bezoekers. Waar het beneden het leven doorgaat, lijkt het hier alsof je alleen bent.

Aan de zuidwestkant van Syros ligt de Kapel van Agios Stefanos, gebouwd onder een rotswand aan zee. Je bereikt de kapel alleen te voet of per boot. Ik parkeerde de auto langs de weg en liep ongeveer anderhalve kilometer naar beneden over een rotsachtig pad. Het pad is aangegeven, maar niet aangelegd. Goede schoenen zijn geen overbodige luxe.

Beneden kom je uit bij een kleine witte kapel die letterlijk onder een rotswand is gebouwd, half verscholen in een grot direct boven zee. Het voelt alsof de rotsen de kapel beschermen. Voor de ingang staat een klokkentorentje met een kruis dat uitkijkt over het water. Binnen is het eenvoudig en klein. Witte muren, een paar iconen en een gastenboek. Buiten hoor je continu de golven tegen de rotsen slaan. Veel meer dan dat is er niet. En dat is precies wat deze plek bijzonder maakt.

Volgens een lokale legende werd de kapel gebouwd door een visser die op zee werd gered nadat hij tot Sint Stefanus had gebeden. Twee keer per jaar, op 19 augustus en 26 december, vindt hier nog een dienst plaats.

De wandeling naar beneden is kort, maar je moet ook weer omhoog. Reken daar dus tijd voor.

Syros heeft veel stranden, vooral aan de zuid- en westkant van het eiland. Hier liggen onder andere:

• Galissas Beach
• Kini Beach
• Agathopes Beach
• Vari Beach
• Delfini Beach
• Megas Gialos Beach

In de winter zijn deze stranden leeg en rustig. Ik reed met mijn huurauto langs de kust en stopte gewoon waar het mooi was. Even uitstappen, naar het water lopen en weer door. Dat is het strand op Syros in januari. De baaien verschillen onderling. De ene is breed en zanderig, de andere wat kleiner en rotsachtiger. In de zomermaanden verandert het beeld volledig. Dan liggen hier parasols, zijn er beachbars open en is het een stuk drukker.

In het noorden van het eiland liggen ook stranden, zoals Grammata en Marmari. Die zijn minder makkelijk bereikbaar en vragen wat meer planning. In de winter kwam ik daar nauwelijks iemand tegen. Dat maakt het ruige karakter van dit deel van Syros extra zichtbaar.

Wandelen is misschien niet het eerste waar je aan denkt bij de Cycladen. Toch is Syros daar verrassend geschikt voor. Het landschap is heuvelachtig en droog, met oude ezelpaden, rotsachtige trails en korte routes langs de kust.

Ik maakte onder andere een wandeling van Kini Beach naar Delfini Beach. Deze route loopt langs zee, over rotsachtig terrein, met continu uitzicht op de baai. Het pad is goed te volgen en duurt ongeveer een half uur enkele reis. In rustig tempo is het een fijne manier om even buiten te zijn en het landschap in je op te nemen. In de winter was het hier volledig stil. Ook de wandeling naar de Kapel van Agios Stefanos hoort bij de mooie korte hikes op het eiland. Deze route is ongeveer anderhalve kilometer enkele reis en gaat over rotsachtig terrein naar beneden richting zee. Je hebt hier stevige schoenen nodig en voldoende water, want voorzieningen zijn er niet.

Wie meer wil wandelen, kan ook in het noorden van het eiland terecht, in het gebied dat bekendstaat als Apano Meria. Hier liggen langere en ruigere routes naar afgelegen stranden en archeologische plekken zoals Kastri. Veel van deze paden zijn gemarkeerd, maar niet altijd even duidelijk. Een offline kaart of wandelapp is daarom handig.

In de zomer kan het flink warm worden op Syros. In het voor- en najaar zijn de omstandigheden prettiger om langere afstanden te lopen. In de winter is het koeler, maar vaak nog goed te doen, al kan de wind stevig zijn.

Het noorden van Syros is het minst bezochte deel van het eiland. Het landschap is ruig en soms kaal, met verspreide dorpjes en verlaten gebieden. Ik maakte een korte stop in San Michalis, waar ik een korte wandeling maakte door het dorpje. Veel huizen stonden leeg of vervallen, maar er was wel een restaurant waar het opvallend druk was.

In dit deel van het eiland liggen stranden en plekken zoals Grammata, Marmari en de Gria Caves. Om hier te komen heb je een huurauto nodig.

Ook in januari kun je in Ermoupoli gewoon goed uit eten. Rond het Miaoulis-plein en de haven waren meerdere restaurants open. Buiten de hoofdstad is het aanbod in de winter beperkt. In Ermoupoli zelf ging ik uit eten bij To Tsipouradiko tis Mirsinis, een sfeervolle plek met een uitgebreide kaart.

In Finikas at ik bij Sousouroinos, een klein restaurant tussen de locals. Simpel eten, veel drank, rook in de ruimte en behoorlijk wat lawaai. Geen verfijnde keuken, maar wel een plek waar duidelijk werd dat dit geen zaak is die draait op toeristen.

Voor de lunch kwam ik terecht bij Armadillo in Ermoupoli. Een plek met een creatieve kaart en gerechten die je niet overal op de Cycladen tegenkomt. Ik koos hier voor een bagel met kaas, een fijne afwisseling na meerdere dagen Grieks eten.

Loukoumi is een zoete specialiteit van het eiland. Het lijkt op wat in andere landen bekendstaat als Turks fruit, maar op Syros wordt het gezien als een eigen product. Laat de term Turks fruit niet vallen bij de verkopers. De rozensmaak is de meest populaire variant. Ik proefde verschillende varianten en nam een doosje mee voor thuis. Loukoumi is zoet en plakkerig en wordt netjes verpakt verkocht in Ermoupoli. Een leuk souvenir voor het thuisfront.

Net als op veel plekken in Zuid-Europa leven er op Syros veel straatkatten. In vrijwel elke straat en elk steegje zie je katten liggen of rondlopen. Sommige zijn schuw, andere laten zich aaien.

Wat opvalt is de zorg die er is voor de dieren. Op verschillende plekken staan bakjes met water en voer. Er zijn initiatieven zoals Syros Cats, waar vrijwilligers katten verzorgen, ondersteunen en soms ook ter adoptie aanbieden. Tijdens mijn verblijf zag ik mensen die met zakken voer langs vaste plekken reden om katten te voeren. Het is zelfs mogelijk om gratis op Syros te verblijven wanneer je je als vrijwilliger inzet voor de katten. Een win-win situatie voor kattenliefhebbers. Niet alleen ben je op een fijn eiland, je kunt ook de katten helpen. Ook is het mogelijk om een kat te adopteren of gewoon een donatie te doen. Neem een kijkje op de website van Syros Cats hoe jij een steentje kan bijdragen.

Syros is goed bereikbaar per ferry vanuit Piraeus, de haven van Athene. De overtocht duurt afhankelijk van de boot ongeveer 2,5 tot 4 uur. Er varen het hele jaar door ferries, al zijn er in de zomer meer verbindingen. Ik reisde zelf via Athene naar Paros en nam vanuit daar de ferry naar Syros. De verbindingen naar het eiland zijn goed geregeld. Ook vanaf Paros, Mykonos en Tinos zijn er verbindingen naar Syros.

Daarnaast heeft het eiland een kleine luchthaven met binnenlandse vluchten vanuit Athene. Deze vlucht duurt ongeveer 35 minuten.

Als je iets meer van het eiland wil zien, raad ik het aan om een auto te huren. Het geeft je vrijheid en flexibiliteit. Ik huurde een auto voor één dag bij Maestrali Car Rental. Dat was voldoende om een goede indruk te krijgen van het eiland. In de winter is een auto aan te raden, omdat openbaar vervoer beperkt is en veel plekken buiten Ermoupoli lastig bereikbaar zijn. Een auto huren voor een dag kan al vanaf enkele tientjes.

Buiten het hoogseizoen is Ermoupoli de meest logische plek om te overnachten. Hier is het meeste leven, zijn restaurants open en kun je ’s avonds nog ergens terecht. In andere dorpen kan het in de winter behoorlijk rustig zijn.

Ik verbleef bij Onar Syros – Rustic Rooms, aan de rand van het centrum en op ongeveer tien minuten lopen van de haven. De kamer was ruim, het ontbijt werd ’s ochtends gebracht en de eigenaren waren vriendelijk. Vanaf het hotel liep ik zo het centrum in, maar zat ik net buiten de drukte. Een praktische uitvalsbasis om Syros te verkennen.

In de zomermaanden kun je ook kiezen voor een verblijf bij het strand, bijvoorbeeld in Kini of Galissas wanneer het eiland meer op strandvakantie is ingesteld.

De meeste reizigers bezoeken Syros tussen mei en oktober. In de zomer is het warm en zonnig. Dat maakt het uitermate geschikt voor strandgangers. In het voor- en najaar zijn de temperaturen aangenamer om het eiland te verkennen.

Ik bezocht Syros in de winter. Veel eilanden in de Cycladen liggen in deze periode grotendeels stil. Veel mensen die op het eiland wonen of werken, gaan dan naar het vasteland. Op Syros ligt dat anders. In Ermoupoli wonen veel mensen permanent, waardoor cafés, restaurants en winkels ook buiten het seizoen geopend blijven. Daardoor is Syros ook in de winter een interessante bestemming.

Ik kwam vanaf Paros naar Syros. Paros was in januari extreem rustig. Veel restaurants en winkels waren gesloten en het was zoeken naar plekken om iets te eten of te kopen. Wel een hele goede periode om de sfeervolle straten te fotograferen. Op Syros merkte ik direct bij aankomst in de haven al het verschil. Veel Cycladische eilanden vallen in de winter grotendeels stil. Syros niet.

In Ermoupoli was het meeste leven op straat. Terrassen waren open, mensen zaten buiten en restaurants draaiden gewoon door. Het was geen drukte, maar wel duidelijk een stad die functioneert. Buiten Ermoupoli werd het snel rustiger. In andere dorpen en op stranden kwam ik nauwelijks mensen tegen.

De temperaturen waren aangenaam voor januari. Overdag kon ik prima zonder jas wandelen. Dat maakte het prettig om het eiland te verkennen, zeker met de rust op het eiland.