Celle bezoeken: bezienswaardigheden en tips

Celle ligt in het noorden van Duitsland, in de deelstaat Nedersaksen. De stad ligt ongeveer 40 kilometer ten noordoosten van Hannover en aan de zuidelijke rand van de Lüneburger Heide. Vanuit Utrecht is het ongeveer 400 kilometer naar Celle.

Door de ligging kun je een stedentrip naar Celle goed combineren met andere plekken in Nedersaksen. Ten noorden van de stad liggen de natuurgebieden van de Südheide en in de omgeving vind je onder meer Wienhausen en Bergen-Belsen. Ook steden als Hannover, Braunschweig en Hildesheim liggen niet ver van Celle.

Celle heeft voldoende te bieden voor een stedentrip van één of twee dagen. De meeste bezienswaardigheden liggen in en rondom de historische binnenstad, van de vele vakwerkhuizen en Schloss Celle tot kerken, parken en bijzondere architectuur.

De historische binnenstad van Celle is niet heel groot en kun je gemakkelijk te voet bekijken. Begin bijvoorbeeld rondom de Markt en Stechbahn, waar je onder meer de Stadtkirche St. Marien en het historische Rathaus vindt. Vanaf hier kun je de omliggende straten in wandelen. Wat ik leuk vond aan de Altstadt is dat veel vakwerkhuizen nog altijd worden gebruikt als winkels. Je vindt er vooral kleinere winkels en speciaalzaken, waardoor het centrum ondanks de historische uitstraling behoorlijk levendig is.

Bij de Stadtkirche kun je vier keer per dag het Glockenspiel bekijken. Om 11.00, 13.00, 15.00 en 17.00 uur verschijnen vijf uit hout gesneden figuren die historische personen uit Celle voorstellen. Onder hen zijn Herzog Otto der Strenge, Ernst der Bekenner en Caroline Mathilde van Denemarken.

Wandel ook even naar de Sprechende Laternen. Deze vijf lantaarns vertellen gedurende de dag verhalen over het leven in Celle en zijn vooral leuk wanneer je met kinderen in de stad bent. ’s Avonds reageren ze met korte boodschappen op voorbijgangers, bijvoorbeeld met een welterustenliedje.

Voor de beste foto’s kun je het beste ’s ochtends door de Altstadt wandelen. Ik ging de volgende ochtend nog een keer terug. De straten waren toen een stuk rustiger en de uitstallingen van de winkels stonden nog niet buiten. Aan het einde van de middag wordt het eveneens wat rustiger.

De bijna 500 vakwerkhuizen zijn wat mij betreft de belangrijkste reden om uitgebreid door de Altstadt van Celle te wandelen. De gevels zijn vaak versierd met houtsnijwerk, opschriften, figuren en ornamenten. Het Hoppener Haus uit 1532 is zonder twijfel het meest bijzondere vakwerkhuis van Celle. De gevel is bijzonder rijk versierd en zit vol met verschillende figuren en ornamenten. In straten als de Zöllnerstraße, Neue Straße en Schuhstraße kom je veel mooie vakwerkhuizen tegen.

Tijdens onze rondleiding bekeken we Am Heiligen Kreuz 26, het oudste gedateerde vakwerkhuis van Celle. Het gebouw dateert uit 1526 en tegenwoordig is hier een kledingwinkel in gevestigd. Loop zeker even naar binnen, want ook in het interieur zijn nog oude elementen van het huis zichtbaar. Door een glazen gedeelte in de vloer kun je bovendien een oude waterput bekijken.

Aan de rand van de Altstadt ligt Schloss Celle, omringd door een slotgracht en het groene Schlosspark. De geschiedenis van het kasteel gaat terug tot de 13e eeuw en door verschillende verbouwingen zijn meerdere bouwstijlen terug te zien. In het museum leer je meer over de geschiedenis van het kasteel en zijn voormalige bewoners.

Ik bezocht Schloss Celle samen met een gids en vond vooral de Schlosskapelle indrukwekkend. De kapel is vrijwel volledig versierd met schilderingen van de Vlaamse kunstenaar Marten de Vos en zijn atelier. Je kunt de kapel niet binnengaan, maar bekijkt deze tijdens een rondleiding vanachter een glazen wand. Die afscheiding is nodig om het kwetsbare interieur en het beschilderde hout tegen veranderingen in luchtvochtigheid te beschermen. Vanachter het glas kun je de schilderingen nog goed bekijken. Wat mij betreft is de kapel het hoogtepunt van een bezoek aan het kasteel.

Een andere bijzondere ruimte is het Schlosstheater. Deze kleine theaterzaal heeft nog altijd een klassieke uitstraling en het voelt alsof hier weinig aan veranderd is. Er worden tegenwoordig nog steeds voorstellingen gegeven.

Het museum kun je zelfstandig bezoeken, maar voor de Schlosskapelle en het Schlosstheater heb je een rondleiding nodig. Controleer vooraf welke rondleiding deze ruimtes bezoekt en wanneer het kasteel geopend is, want Schloss Celle is niet het gehele jaar toegankelijk.

Midden in de Altstadt staat de Stadtkirche St. Marien, waarvan de geschiedenis teruggaat tot de 13e eeuw. De oorspronkelijk gotische kerk kreeg in de 17e eeuw een barokke inrichting. Kijk daarbij eens naar het versierde plafond. Verder zie je onder meer een barokorgel, schilderingen en verschillende grafmonumenten.

Voor een mooi uitzicht over de stad kun je de kerktoren beklimmen. Via 235 treden bereik je het uitzichtplatform op 52 meter hoogte. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht over de vakwerkhuizen van de Altstadt, Schloss Celle en de omgeving.

Voor de beklimming betaal je momenteel €2. Houd er rekening mee dat de toren alleen van dinsdag tot en met zaterdag tussen 11.00 en 15.30 uur toegankelijk is en alleen bij goed en vorstvrij weer.

Op de kerktoren wordt een eeuwenoude traditie in stand gehouden. Iedere dag om 16.45 uur blaast de Turmbläser vanaf de toren een koraal in alle vier de windrichtingen. Op zaterdag en zondag gebeurt dit ook om 9.45 uur. Ben je rond die tijd in de Altstadt, dan is het leuk om daar even op te letten.

Celle heeft opvallend veel groen rondom de historische binnenstad. Direct rondom Schloss Celle ligt het Schlosspark, maar op korte loopafstand vind je nog verschillende andere parken en groene gebieden. Zelf vond ik de Französischer Garten het mooiste park van de stad. Dit grote stadspark werd oorspronkelijk in de 17e eeuw aangelegd en later deels aangepast in Engelse landschapsstijl. Je wandelt er langs grote grasvelden, oude bomen, een vijver, verschillende beelden en een lange, rechte lindenlaan.

De Französischer Garten wordt ook veel gebruikt door inwoners van Celle. Tijdens mijn wandeling zag ik mensen picknicken, voetballen en met kinderen in het park spelen. Ik zag zelfs een bever van dichtbij in het water zwemmen. Even later kwam het dier aan de oever en kon ik relatief dichtbij komen.

Meer groen vind je bij de Dammaschwiesen aan de Aller. Bij mooi weer wordt het water hier volop gebruikt om te suppen en kanoën en kun je er verkoeling zoeken. Thaers Garten ligt niet ver van de Altstadt en kun je gemakkelijk tijdens een wandeling meenemen.

Naast de historische vakwerkhuizen vind je in Celle ook moderne architectuur uit de jaren twintig en dertig. Een belangrijke naam hierbij is Otto Haesler, die lange tijd in Celle werkte en wordt gezien als een belangrijke vertegenwoordiger van het Nieuwe Bouwen. Zijn architectuur wordt vaak in verband gebracht met Bauhaus, hoewel Haesler zelf nooit aan het Bauhaus verbonden was. Eerder leerde ik tijdens mijn bezoek aan Weimar al meer over deze invloedrijke stroming in architectuur en design.

In Celle bezocht ik de Italienischer Garten, een woonwijk die Haesler in 1924 en 1925 ontwierp. De woningen met hun strakke vormen, platte daken en opvallende rode en blauwe kleuren zien er totaal anders uit dan de vakwerkhuizen in de Altstadt. Persoonlijk spreekt het vakwerk van Celle mij meer aan, maar het verschil tussen beide bouwstijlen is wel interessant om te zien.

Als je meer weten over Otto Haesler en zijn werk, dan kun je het Otto Haesler Museum bezoeken. Verspreid door Celle staan bovendien meer gebouwen van zijn hand, waaronder de voormalige Altstädter Schule, die vanwege de grote glazen gevel ook wel de Glasschule wordt genoemd.

Rondom Celle liggen verschillende plekken die je gemakkelijk met een bezoek aan de stad kunt combineren. Tijdens mijn reis bezocht ik onder meer de Misselhorner Heide, Gedenkstätte Bergen-Belsen en Kloster Wienhausen. Alle drie liggen ze op relatief korte afstand van Celle, maar het zijn totaal verschillende uitstapjes.

Celle wordt vaak in één adem genoemd met de Lüneburger Heide. Vanuit Celle kun je de bekende heidegebieden verder naar het noorden bezoeken, maar dan ben je al snel een stuk langer onderweg. Een alternatief dichter bij de stad is het Naturpark Südheide.

Ik bezocht hier de Misselhorner Heide, ongeveer een half uur rijden van Celle. Hier wandelde ik de Heideschleife Misselhorner Heide, een niet al te zware rondwandeling door bos en over verschillende heidevelden.

Toen ik er halverwege augustus was, begon de heide al behoorlijk paars te kleuren, maar was de bloei nog niet op zijn hoogtepunt. De precieze bloeiperiode verschilt ieder jaar en is afhankelijk van het weer.

Op ongeveer 25 kilometer van Celle ligt Gedenkstätte Bergen-Belsen. Op deze plek bevond zich tijdens de Tweede Wereldoorlog het concentratiekamp Bergen-Belsen. Tienduizenden mensen kwamen hier om het leven door honger, ziekte en de omstandigheden in het kamp. Ook Anne Frank en haar zus Margot stierven in Bergen-Belsen, kort voor de bevrijding.

Van het voormalige kamp staan geen barakken meer overeind. Tegenwoordig is het terrein grotendeels begroeid met gras, bomen en andere natuur. Tijdens een wandeling kom je verschillende monumenten, gedenkstenen en massagraven tegen. Op sommige stenen staat aangegeven hoeveel slachtoffers hier begraven liggen. Ook staat er een herdenkingssteen voor Anne en Margot Frank. Dit is geen daadwerkelijk graf; waar de zussen precies begraven liggen is onbekend.

Ik vond het indrukwekkend om over het terrein te wandelen. Er staat vrijwel niets meer van het voormalige kamp overeind, waardoor je je tijdens de wandeling moet proberen voor te stellen wat zich hier heeft afgespeeld. Helaas had ik niet voldoende tijd om het documentatiecentrum te bezoeken. Hier kom je meer te weten over de geschiedenis van Bergen-Belsen en de mensen die hier gevangen hebben gezeten.

Ongeveer 15 kilometer van Celle ligt Kloster Wienhausen, een voormalig cisterciënzer vrouwenklooster waarvan de geschiedenis teruggaat tot de 13e eeuw. Tegenwoordig wordt het klooster nog altijd bewoond door een protestantse kloostergemeenschap.

Ik bekeek het klooster alleen van buiten, omdat we helaas geen tijd hadden voor een rondleiding. Het interieur van het klooster is alleen tijdens een rondleiding te bekijken. Binnen zijn verschillende middeleeuwse kunstschatten bewaard gebleven, waaronder wandtapijten uit de 14e en 15e eeuw, oude kisten en kasten en een bijzondere collectie historische brillen. Het Nonnenchor, met zijn rijk beschilderde interieur, is een van de belangrijkste ruimtes van het klooster.

Houd er rekening mee dat rondleidingen niet het hele jaar worden aangeboden.

In de Altstadt van Celle vind je verschillende restaurants waar je regionale en internationale gerechten kunt eten. Ik heb gegeten bij Weinkeller Postmeister von Hinüber, gevestigd in een historisch vakwerkpand. Bij mooi weer kun je plaatsnemen op het terras. Neem echter ook even binnen een kijkje. Het restaurant heeft een sfeervolle ruimte met oude gewelven die goed past bij het historische karakter van Celle.

Na het eten proefde ik Alter Provisor, een kruidenlikeur die zijn oorsprong heeft in een voormalige apotheek in de Altstadt. De likeur bevat 50 procent alcohol en wordt vaak als digestief na het eten gedronken. Niet iedereen kan de sterke smaak waarderen, maar ik vond het best lekker. Ben je op zoek naar een leuk souvenir uit Celle, dan is een fles Alter Provisor een leuke optie.

Een gerecht dat ik helaas niet heb kunnen proberen, is de Celler Rohe Roulade. Ik ken de traditionele Duitse Roulade goed, maar de variant uit Celle wordt niet gebraden of gestoofd. Hiervoor wordt dun gesneden rauw rundvlees opgerold met onder meer mosterd, ui, spek en augurk. Juist omdat deze bereiding zo anders is dan de Roulade die ik uit Duitsland ken, had ik hem graag geproefd. De Rohe Roulade staat bij verschillende restaurants in Celle op de kaart en is ook bij sommige lokale slagers verkrijgbaar.

Tijdens mijn bezoek aan Celle overnachtte ik in het Althoff Hotel Fürstenhof Celle, een vijfsterrenhotel op korte loopafstand van de Altstadt. Het hotel is gevestigd in een historisch barokpaleis dat rond 1670 werd gebouwd. De bouw wordt toegeschreven aan de Venetiaan Francesco Maria Cappellini Stechinelli, die aan het hof van hertog Georg Wilhelm terechtkwam. Later werd het gebouw door verschillende adellijke families bewoond.

Die geschiedenis zie je terug in de uitstraling van het hotel. Het interieur is klassiek en behoorlijk deftig ingericht en mijn tweepersoonskamer was echt enorm. ’s Ochtends kun je genieten van een uitgebreid ontbijt en het personeel was tijdens mijn verblijf erg vriendelijk. Het hotel beschikt daarnaast over een wellnessgedeelte met binnenzwembad en sauna en heeft een eigen fitnessruimte.

Vooral de ligging van het hotel is prettig. Schloss Celle ligt op enkele minuten lopen en vanaf daar wandel je zo verder naar de vakwerkhuizen in de Altstadt.

Celle maakt deel uit van de 9+2 Städte in Nedersaksen, een samenwerking tussen negen steden en twee toeristische partners. Tijdens mijn reis combineerde ik Celle met Braunschweig, Wolfenbüttel en Hildesheim. De afstanden tussen deze steden zijn niet groot, waardoor je ze goed tijdens dezelfde roadtrip kunt bezoeken.

Eerder had ik al eens Goslar bezocht, waardoor ik vijf van de negen steden uit eigen ervaring ken. Wil je meer van Nedersaksen zien? In mijn artikel over de 9+2 Städte lees je meer over deze steden en geef ik tips om ze tijdens een roadtrip met elkaar te combineren.

Disclaimer: Mijn bezoek aan Celle is tot stand gekomen in samenwerking met 9 Städte +2 in Niedersachsen. Alles wat je in dit artikel leest is mijn persoonlijke mening/ervaring.