Salar de Uyuni tour in Bolivia: meer dan alleen de zoutvlakte

De Salar de Uyuni ligt in het zuiden van Bolivia, in de afgelegen Potosí regio en dichtbij de grens met Chili. Met ruim 10.000 vierkante kilometer is het de grootste zoutvlakte ter wereld. Het landschap is miljoenen jaren geleden ontstaan toen een enorme binnenzee opdroogde. Wat achterbleef is een vrijwel perfect vlak oppervlak van zout, dat tot aan de horizon lijkt door te lopen.

Wat veel mensen misschien niet beseffen, is dat de zoutvlakte slechts een deel vormt van een veel groter geheel. Rond de zoutvlakte liggen woestijnen, vulkanen, gekleurde lagunes en hoogvlaktes die minstens zo indrukwekkend zijn. Die ontdek je niet tijdens een korte stop, maar pas echt tijdens een meerdaagse tour door de Potosí-regio.

Wie zich oriënteert op een bezoek aan de Salar de Uyuni, merkt al snel dat er verschillende tours worden aangeboden. Van een korte dagtour tot meerdaagse tours van drie of vier dagen. Het verschil zit niet alleen in de duur, maar vooral in wat je gaat zien en wat je gaat ervaren.

Welke tour het beste bij je past, hangt af van je tijd en verwachtingen. Wil je alleen de beroemde zoutvlakte zien, dan volstaat een dagtour. Wil je begrijpen waarom deze regio zo bijzonder is, dan is een meerdaagse tour eigenlijk onmisbaar. Wat mij betreft biedt een vierdaagse tour de meest complete ervaring, juist omdat je dan het volledige landschap en de opbouw van de regio meemaakt.

Dagtour

Een dagtour richt zich vrijwel volledig op de zoutvlakte zelf. Je bezoekt een aantal bekende plekken op de Salar, zoals het cactus eiland Incahuasi en vaak ook het treinkerhof bij Uyuni. Dit is een optie als je weinig tijd hebt of vooral een indruk wilt krijgen van de zoutvlakte.Het nadeel is dat je

vrijwel niets ziet van de omliggende regio. De lagunes, woestijnen en vulkanische landschappen blijven buiten beeld. De ervaring is daardoor beperkter en voelt meer als een losse excursie dan als een reis door een uniek gebied.

Tour van 3 dagen

e driedaagse tour is populair en biedt al meer afwisseling. Naast de zoutvlakte bezoek je vaak een deel van de lagunes en het hooggelegen woestijnlandschap. Toch blijft de route compact en ligt het tempo relatief hoog. Sommige plekken worden kort aangedaan, simpelweg omdat de tijd beperkt is.

Voor reizigers die iets meer willen dan alleen de Salar, maar gebonden zijn aan een strakke planning, kan dit een prima middenweg zijn.

Tour van 4 dagen

Een vierdaagse tour geeft de meeste ruimte om het gebied echt te beleven. Zeker wanneer je start in Tupiza in plaats van Uyuni, ervaar je een duidelijke opbouw in landschap en hoogte. Je rijdt van relatief toegankelijk terrein steeds verder de leegte in, met onderweg voldoende tijd voor lagunes, vulkanen, woestijnen en wildlife.

Wij kozen zelf bewust voor deze optie, omdat je simpelweg meer ziet en minder hoeft te haasten. De zoutvlakte voelt daardoor niet als het enige hoogtepunt, maar eerder als een logisch eindpunt van een veel grotere ontdekkingstocht door de Potosí-regio.

De Salar de Uyuni is het hele jaar door te bezoeken, maar de ervaring verschilt sterk per seizoen. Grofweg wordt er onderscheid gemaakt tussen het droge seizoen en het natte seizoen. Beide hebben hun eigen voor- en nadelen, en het is goed om vooraf te weten wat dat betekent voor jouw tour.

Welke reistijd het beste is, hangt af van wat je zoekt. Wil je maximale flexibiliteit en het volledige landschap ervaren, dan is het droge seizoen het meest geschikt. Ben je vooral geïnteresseerd in het unieke spiegel-effect van de zoutvlakte, dan kan het natte seizoen juist bijzonder zijn.

Wij deden de tour tijdens het droge seizoen in oktober. Bij onze tour was alles toegankelijk en de afwisseling tussen lagunes, woestijnen en zoutvlakte voelde als een perfecte afwisseling. Beide seizoenen bieden een totaal andere, maar even unieke ervaring. Ik had natuurlijk ook graag het spiegel-effect willen zien, maar je kan niet alles hebben.

Droge seizoen: van mei tot oktober

Tijdens het droge seizoen is de zoutvlakte volledig droog en vormt zich een strak, wit landschap dat tot aan de horizon doorloopt. Dit is de periode waarin je de bekende hexagon-patronen in het zout ziet en waarin het rijden over de Salar eenvoudig is. Routes zijn goed begaanbaar en vrijwel alle plekken zijn bereikbaar.

Het droge seizoen is ideaal als je:

• het klassieke beeld van de zoutvlakte wilt zien
• zonder beperkingen door het gebied wilt reizen
• ook de omliggende lagunes en woestijnen volledig wilt bezoeken

Een nadeel kan zijn dat het in deze periode koud is, vooral ’s nachts. Door de hoogte kunnen temperaturen flink dalen en accommodaties zijn eenvoudig verwarmd of helemaal niet.

Natte seizoen: van november tot april

In het natte seizoen kan er een dunne laag water op de zoutvlakte staan. Dit zorgt voor het bekende spiegel-effect, waarbij lucht en wolken worden weerspiegeld in het water. Dat levert spectaculaire foto’s op en is voor veel mensen een belangrijke reden om juist in deze periode te gaan.

Tegelijkertijd heeft het wet season ook beperkingen:

• delen van de Salar kunnen onbereikbaar zijn
• sommige routes moeten worden aangepast
• het cactus eiland Incahuasi is niet altijd bereikbaar

De focus ligt in deze periode sterker op de zoutvlakte zelf en iets minder op het complete rondje door de regio.

In Uyuni en Tupiza zijn veel touroperators actief en je kan ook op GetYourGuide of Viator tours boeken. De meeste tours lijken op elkaar. Toch zijn er in de praktijk grote verschillen. Niet alleen in prijs, maar vooral in aanpak, tempo en hoe er met veiligheid wordt omgegaan. Vooral dat laatste is zeer belangrijk. Sommige chauffeurs zijn onder invloed van drank of andere middelen, of ze rijden roekeloos. Enkele weken voordat wij begonnen aan deze tour was er een ernstig ongeluk waarbij mensen zijn gestorven. Dit spookte wel even door ons hoofd.

Budget speelt daarbij natuurlijk een rol, maar laat dat niet het enige criterium zijn. Kijk vooral goed naar ervaringen van andere reizigers. Reviews zeggen vaak meer dan een mooie brochure. Zaken als rijgedrag, communicatie, groepsgrootte en hoe er wordt omgegaan met stops en rustmomenten maken hier echt het verschil.

Onze ervaring met Tupiza Tours

Wij kozen uiteindelijk voor Tupiza Tours, mede vanwege de goede reviews en de mogelijkheid om een vierdaagse tour vanuit Tupiza te doen. Tupiza wordt door minder reizigers gebruikt als startpunt dan Uyuni, waardoor de tour rustiger aanvoelt en je onderweg minder andere groepen tegenkomt. Omdat veel mensen in Uyuni starten, kan het daar een stuk drukker zijn.

Wij kwamen vanuit Santa Cruz de la Sierra en vlogen eerst naar Tarija. Tupiza Tours haalde ons daar op en regelde ook de transfer richting Tupiza. In Tarija overnachtten we vooraf in Hotel Mitru, wat een prettige plek was om even bij te komen voordat de tour begon. De rit van Tarija naar Tupiza was bovendien al een mooie kennismaking met het landschap.

Tijdens de tour kozen we voor een gids die Engels sprak. Onze gids was hartstikke aardig en kon goed uitleg geven, al waren haar kookkunsten iets minder hoogstaand. Maar wij zijn de moeilijkste niet. Onze Spaanstalige chauffeur reed rustig, gaf ons voldoende tijd bij de stops en luisterde naar de wensen van de groep. Dat gaf vertrouwen, zeker in een gebied waar je dagenlang ver van de bewoonde wereld bent.

De kosten van een Salar de Uyuni tour lopen uiteen en zijn afhankelijk van de duur van de tour, het startpunt en de samenstelling van de groep. Ook de taal van de gids en het seizoen spelen een rol. Hieronder vind je richtprijzen om een realistisch beeld te krijgen wat je ongeveer kwijt bent aan een tour en wat niet inbegrepen is in de tour.

Wij deden zelf een vierdaagse tour met vier personen via Tupiza Tours en betaalden destijds omgerekend ongeveer 1000 euro totaal (dus 250 per persoon), exclusief fooi.

Dagtour
Een dagtour richt zich vooral op de zoutvlakte zelf en start vrijwel altijd in Uyuni. Reken op een bedrag van ongeveer 30 tot 90 euro per persoon, afhankelijk van groepsgrootte en wat er inbegrepen is. Dit type tour is het goedkoopst, maar je zal naast de zoutvlakte weinig andere highlights bezoeken.

Tour van 3 dagen
De driedaagse tour is uitgebreider en combineert de zoutvlakte met een deel van de lagunes en het hoogland. De kosten liggen meestal tussen de 150 en 280 euro per persoon voor een gedeelde tour. Tours met een Engelstalige gids zitten vaak aan de bovenkant van deze range.

Tour van 4 dagen
Een vierdaagse tour, zoals die vanuit Tupiza, is doorgaans iets duurder maar ook completer. Reken op ongeveer 180 tot 350 euro per persoon, afhankelijk van route, comfort en groepsgrootte. Deze tours bieden meer ruimte, minder haast en laten een groter deel van de regio zien.

Uyuni of Tupiza als startpunt
Tours die starten in Uyuni zijn meestal iets goedkoper en makkelijker te regelen, maar ook drukker. Starten in Tupiza is vaak iets duurder, maar levert een rustiger ervaring en een uitgebreidere route op.

Extra kosten
Naast de tourprijs zijn er tijdens een Salar de Uyuni tour een aantal extra kosten waar je rekening mee moet houden. Sommige uitgaven zijn optioneel, andere verplicht. Het is goed om dit vooraf te weten, zodat je niet voor verrassingen komt te staan. Je moet ze vaak vooraf betalen.

Verplichte kosten:

• Toegang tot Isla Incahuasi: circa USD 4,50 per persoon
• Toegang tot het Eduardo Avaroa Nationaal Reservaat: circa USD 22,- per persoon
• Toegang tot de warmwaterbronnen: circa USD 1,- per persoon
• Deze kosten worden onderweg voldaan en zijn onderdeel van vrijwel iedere meerdaagse tour.

Optionele kosten:

• Warme douche: circa USD 1,50 per persoon
• Huur van een slaapzak: circa USD 7,50 per persoon voor de hele tour
• Badhanddoek (indien niet inbegrepen)
• Gebruik van openbare toiletten (kleine bijdrage per keer)
• Souvenirs

Veel reizigers beginnen hun tour in Uyuni en maken een rondje door het gebied. Wij kozen bewust voor Tupiza als startpunt. Dat lijkt een klein detail, maar het verandert de hele ervaring.

Vanuit Tupiza reis je echt door het gehele gebied. Zodra je de stad verlaat, zit je direct in een totaal ander landschap. De route bouwt zich op. Je rijdt eerst door rotsachtige valleien en maanlandschappen, daarna steeds verder de leegte in. Het landschap wordt ruiger, de kleuren intenser en de hoogte voelbaarder.

Voor mij voelde dit veel logischer dan meteen starten op de zoutvlakte. Iedere dag werden we weer verrast met nieuwe hoogtepunten en andere landschappen met de Salar de Uyuni als afsluiter.

Vanaf het moment dat je Tupiza achter je laat, verandert het landschap vrijwel continu. Rotsformaties met bizarre vormen, open vlaktes en droge valleien zorgen direct voor een bijna buitenaards gevoel. Delen van de route doen denken aan een maanlandschap. Het voelt soms alsof je een levend schilderij van Salvador Dalí binnenrijdt.

Hoe verder je het gebied in trekt, hoe mooier het landschap wordt. Uitgestrekte woestijnvlaktes wisselen zich af met fossiele koraalformaties, stomende geisers en felgekleurde lagunes. Door de aanwezigheid van mineralen kleurt het water van diep rood tot helder turquoise. In en rond de lagunes zie je flamingo’s die op grote hoogte hun voedsel zoeken, terwijl op de achtergrond vulkanen oprijzen, waarvan sommige nog actief zijn.

Onderweg kom je kuddes vicuña’s tegen, verlaten mijnstadjes en enorme open ruimtes waar nauwelijks vegetatie groeit. De schaal van het landschap is lastig te bevatten. In deze omgeving voel je je klein en realiseer je je hoe afgelegen dit deel van Bolivia werkelijk is. En uiteindelijk eindig je op de gigantische zoutvlakte.

Voor mij voelde de hele tour als een aaneenschakeling van hoogtepunten. Bij vrijwel iedere stop wachtte weer een nieuw landschap, een andere kleur of een andere sfeer. Juist die voortdurende afwisseling maakte deze reis zo indrukwekkend.

De Salar de Uyuni is een aaneenschakeling van hoogtepunten. Iedere dag van een tour wordt je weer verrast.

Surrealistische maanlandschappen

Zodra je Tupiza verlaat, verandert het landschap vrijwel direct. Rotsformaties met vreemde vormen, open vlaktes en een bijna buitenaardse sfeer maken meteen duidelijk dat dit geen gewone roadtrip wordt. Het maanlandschap van El Sillar vormt een van de eerste indrukken en zet direct de toon. Hier voelt de omgeving rauw en leeg, en merk je hoe anders deze regio is dan de rest van Bolivia.

Verderop gaat het landschap steeds meer richting het surrealistische. In het Desierto Salvador Dalí lijkt het alsof je door een schilderij rijdt. Het Desierto Siloli voelt nog onherbergzamer, met harde wind en nauwelijks beschutting. Midden in dit niets staat de bekende Árbol de Piedra, een door erosie gevormde rots die laat zien hoe extreem de omstandigheden hier zijn.

Tussen al dat woestijnlandschap duiken ook fossiele koraalresten op. Herinneringen aan een tijd waarin dit gebied nog onder water stond. Keer op keer heeft het landschap me weten te verrassen.

Vulkanen op het Boliviaanse hoogland

Vulkanen hebben mij altijd al gefascineerd. Het zijn ruwe en tegelijk indrukwekkende natuurverschijnselen en in deze regio spelen ze een opvallend grote rol. Tijdens de tour vormen ze bijna continu de achtergrond van het landschap.

Het zuidwesten van Bolivia ligt op het Altiplano, een hooggelegen gebied met tientallen vulkanen, waarvan een aantal nog actief is. Een van de bekendste is de Uturuncu. Deze vulkaan ligt in een gebied waar ongeveer een miljoen jaar geleden meerdere supervulkanen zijn uitgebarsten. De Uturuncu zelf is al lange tijd inactief, maar staat de laatste jaren opnieuw in de belangstelling omdat hij langzaam aan het opzwellen is. Wetenschappers volgen dit proces nauwlettend, omdat een toekomstige uitbarsting grote gevolgen kan hebben.

Daarnaast is er de Volcán Ollagüe, die nog actief is en af en toe een rookpluim laat zien. Geen groots spektakel, maar wel een duidelijk teken dat de aarde hier nog altijd in beweging is.

Gekleurde lagunes

De lagunes vormen voor veel reizigers het absolute hoogtepunt van de tour, en dat begreep ik meteen. Elke lagune heeft een eigen karakter, bepaald door mineralen, algen en de omstandigheden op grote hoogte. Geen enkele plek is hetzelfde en de foto’s doen het landschap eigenlijk nog tekort.

Laguna Verde en Laguna Blanca vallen op door hun intense kleuren aan de voet van imposante vulkanen. Het water kleurt hier felgroen en melkachtig wit, afhankelijk van het licht en de wind. Laguna Colorada maakte op mij de meeste indruk. Het rood gekleurde water, de witte zoutafzettingen en de omliggende vulkanen zorgen voor een surrealistisch beeld dat moeilijk te bevatten is. Hier zie je ook veel flamingo’s, die juist door de mineralen in het water hun voedsel vinden.

Daarnaast kom je tijdens de tour langs meerdere andere lagunes, zoals Laguna Cañapa, Laguna Hedionda Sur, Laguna Kollpa en Laguna Morejón. Sommige vallen op door grote groepen flamingo’s, andere juist door bizarre kleuren of omliggende vulkanen.

Flamingo’s en wildlife op extreme hoogte

Wat deze regio extra bijzonder maakt, is het wildlife dat hier leeft in deze omstandigheden. Flamingo’s, lama’s en vicuña’s bewegen zich moeiteloos door een omgeving waar jij als mens merkt dat alles meer energie kost.

Vooral bij de lagunes zie je flamingo’s foerageren in het ondiepe water. In deze regio leven drie soorten flamingo’s: de Andesflamingo, de zeldzame James’ flamingo en de Chileense flamingo. Ze leven hier dankzij de aanwezigheid van algen en micro-organismen, die gedijen in het mineraalrijke water.

Tussen de rotsen zie je vizcacha’s scharrelen en ook vossen en verschillende vogelsoorten laten zich zien. Met een beetje geluk wordt in dit gebied zelfs de zeldzame Andean cat gespot, een van de minst geziene katachtigen ter wereld.

Het meest imposante roofdier in deze omgeving is de poema. Hoewel hij hier voorkomt, laat hij zich zelden zien en is de kans dat je er tijdens een tour een tegenkomt vrijwel nihil. Het laat zien dat dieren zich kunnen perfect aanpassen aan de omstandigheden van deze ruige regio.

Geisers en thermale baden

In het hooggelegen woestijnlandschap kom je ook actieve geisers en thermale gebieden tegen. Stoom die uit de grond ontsnapt, een scherpe zwavellucht en borrelende modderpoelen geven het gevoel dat de aarde hier letterlijk leeft. De regio is vulkanisch actief.

Een van de bekendste plekken is het geisergebied Sol de Mañana, op een hoogte van ongeveer 5000 meter. Hier ontsnapt zwavelhoudende stoom met kracht uit de grond en zie je modderpoelen borrelen in het vroege ochtendlicht. Door de wind waait de stoom vaak horizontaal weg, wat het geheel een extra onheilspellend karakter geeft.

Verderop liggen de thermale baden van Polques. Deze plek is een aangenaam rustpunt in dit ruige landschap. Het warme water vormt een scherp contrast met de koude lucht en de kale omgeving. Na dagen van kou, wind en stof voelt zo’n bad als pure verwenning.

De zoutvlakte Salar de Uyuni

Aan het einde van de tour bereik je de Salar de Uyuni. Na dagen van kleur, reliëf en afwisseling voelt de zoutvlakte bijna onwerkelijk. Het landschap wordt ineens vlak, wit en stil. De schaal is enorm en pas echt te bevatten als je er zelf overheen rijdt. Er lijkt geen einde te komen aan dit witte landschap. Je kunt hier uren rondrijden zonder dat het beeld wezenlijk verandert. En juist dat maakt indruk.

Een bijzonder moment is de zonsopkomst midden op de zoutvlakte. Zodra de zon opkomt, verandert het oppervlak voortdurend. Het strakke witte zout, de lange schaduwen en de bijna volledige stilte maken dit tot een ervaring die lastig te vergelijken is met andere plekken. Een betere zonsopkomst kun je je hier nauwelijks wensen.

Als de zon eenmaal hoger staat, is er ruimte om te spelen met perspectief en fotografie. Wij waren daar zelf niet bijzonder goed in, maar het leverde wel foto’s op waar we ons nog steeds om kunnen vermaken.

Na alle eerdere landschappen die je hebt gezien, voelt deze leegte als een fantastische afsluiting van de tour. Alles wat je daarvoor hebt gezien, werkt hiernaartoe. Ook voor mij was de Salar de Uyuni een belangrijke reden om naar Bolivia af te reizen. Om hier daadwerkelijk te staan was voor mij een onvergetelijk moment.

Het cactus eiland Incahuasi

Midden op de zoutvlakte ligt Incahuasi, een eiland van vulkanisch gesteente dat abrupt oprijst uit de witte vlakte. Het eiland is begroeid met metershoge cactussen en vormt een opvallend contrast met de vlakke omgeving eromheen. Alleen al het idee dat dit ooit een eiland in een oude zee was, maakt deze plek bijzonder.

Vanaf Incahuasi heb je uitzicht over de zoutvlakte in alle richtingen. Vanaf hier zie je de grootsheid van de Salar de Uyuni pas echt. De horizon lijkt oneindig en het ontbreken van referentiepunten maakt afstanden moeilijk in te schatten. Bij dit eiland hadden wij nog een heerlijk ontbijt.

Het treinkerkhof bij Uyuni

Vlak bij Uyuni ligt het bekende treinkerhof (Cementerio de Trenes), waar tientallen verroeste locomotieven en wagons achtergelaten zijn in de woestijn. Ooit speelden deze treinen een belangrijke rol in het transport van mineralen uit de mijnen van de Potosí-regio richting Chili, met Uyuni als belangrijk spoorwegknooppunt.

Nu vormen de treinen een surrealistisch openluchtmuseum. Een mooie plek om te fotograferen en voor ons de afsluiter van onze Salar de Uyuni tour.

Het is eigenlijk onmogelijk om één hoogtepunt te noemen tijdens de tour, maar als ik dan toch een keuze zou moeten maken dan waren het voor mij de lagunes die de meeste indruk maakten. Verspreid door het hoogland liggen verschillende lagunes, elk met een eigen kleur en karakter.

Laguna Verde en Laguna Blanca vallen op door hun felle tinten, veroorzaakt door mineralen en algen. Maar de Laguna Colorada sprong er voor mij echt uit. Het rode water, veroorzaakt door borax en micro-organismen, gecombineerd met witte zoutafzettingen, blauwe lucht en een vulkaan op de achtergrond, voelt onwerkelijk. In het water zie je honderden flamingo’s. Op deze plek heb ik bewust even stilgezeten om te kijken en te genieten. En ja, daar hoorde een klein traantje bij omdat deze locatie me echt raakte..

Een beetje pauze inlassen is helemaal geen straf. De hoogte is namelijk een factor die je niet moet onderschatten. Tijdens deze tour bevind je je langdurig op 4000 meter en hoger. Dat merk je, ook als je fit bent. Het helpt als je vooraf al wat gewend bent aan hoogte. Kun je echt slecht tegen hoogte, dan is een meerdaagse Salar de Uyuni tour misschien simpelweg geen goede match.

Ik merkte zelf al vroeg dat mijn lichaam anders reageerde. Een korte inspanning was genoeg om buiten adem te raken. Later voelde ik me niet uitgeput, maar wel futloos. Eten gaf tijdelijk energie, net als veel water drinken en coca tea, maar de hoogte bleef aanwezig. Andere reisgenoten kregen serieuzere klachten. Hoogteklachten verschillen per persoon en zijn niet te voorspellen. Het is belangrijk om signalen serieus te nemen, rustig aan te doen en niet te willen forceren. Acclimatiseren en indien nodig dalen zijn essentieel. Het werd ons zelfs afgeraden om tijdens de ritten in slaap te vallen, omdat je dan minder goed merkt hoe je lichaam reageert en klachten ongemerkt kunnen verergeren. En ik spreek uit eigen ervaring: ga niet springen of rennen op deze hoogtes.

Wat gebeurt er als je echt last krijgt van de hoogte?

In de meeste gevallen blijven hoogteklachten beperkt tot hoofdpijn, misselijkheid en een loom gevoel. Maar soms verergeren de klachten. Dan kun je last krijgen van aanhoudende hoofdpijn, duizeligheid, misselijkheid of kortademigheid, zelfs in rust.

Bij vrijwel alle Salar de Uyuni tours is zuurstof standaard aan boord van de jeep. Dat wordt gebruikt zodra iemand duidelijk moeite krijgt met ademen of zich niet goed voelt. Het belangrijkste blijft echter dalen. Als klachten aanhouden of verergeren, wordt de route aangepast en ga je zo snel mogelijk naar een lagere hoogte. Dat is de enige echte oplossing.

Tijdens een Salar de Uyuni tour overnacht je niet in comfortabele hotels, maar in eenvoudige accommodaties. De omstandigheden zijn hier anders dan je misschien gewend bent. Veel accommodaties liggen vaak op afgelegen plekken, soms op grote hoogte. Verwacht eenvoudige kamers, vaak met meerdere bedden en meestal gedeelde sanitaire voorzieningen. Warm water is niet altijd vanzelfsprekend en verwarming ontbreekt meestal volledig. Door de hoogte en de kou kan het ’s nachts flink afkoelen, zelfs als het overdag zonnig is.

Een bijzondere overnachting is het verblijf in een zouthotel, zoals bij Atulcha. Hier zijn de muren, vloeren en soms zelfs meubels van zout zijn gemaakt. Het klinkt comfortabeler dan het is. De kamers zijn eenvoudig en ook hier geldt dat warmte en luxe beperkt zijn. Wel is er vaak de mogelijkheid om tegen betaling een warme douche te nemen. Na een koude dag kan dit erg welkom zijn.

Wat ik zelf merkte, is dat slapen niet altijd makkelijk gaat. De combinatie van hoogte, kou en gedeelde slaapruimtes zorgt ervoor dat veel mensen onrustig slapen, zeker in het begin van de tour. Omdat meerdere groepen op dezelfde locaties overnachten, is er vrijwel altijd geluid. Houd hier rekening mee en neem eventueel oordoppen mee als je daar gevoelig voor bent.

Een Salar de Uyuni tour vraagt om een goede voorbereiding. Je verblijft meerdere dagen op grote hoogte, reist door afgelegen gebieden en overnacht in eenvoudige accommodaties. Juist daardoor maken praktische zaken hier meer verschil dan je vooraf misschien verwacht.

Wat neem je mee tijdens een Salar de Uyuni tour?

Door de hoogte, kou en afgelegen ligging is het belangrijk om je spullen goed af te stemmen op de omstandigheden. Warme kleding is onmisbaar, ook als het overdag zonnig is. Denk aan een goede jas, thermokleding en handschoenen voor de koude nachten en vroege ochtenden. Daarnaast zijn zonnebescherming en een zonnebril geen overbodige luxe. Door de hoogte en de reflectie op zout en water is de zon hier extreem fel. Lippenbalsem en een hydraterende crème helpen tegen de droge lucht.

Zelf vond ik een warme slaapzak erg prettig, net als extra water en snacks voor onderweg. De tour voorziet in eten en drinken, maar iets achter de hand hebben geeft net wat extra comfort. Alles bij elkaar hoef je niet veel mee te nemen, maar de juiste spullen maken de ervaring een stuk aangenamer.

Denk ook aan opgeladen accu’s en een powerbank. Je maakt hier al snel meer foto’s dan je vooraf verwacht. Contant geld is handig voor fooien, toiletbezoek en kleine uitgaven onderweg.

Eten en drinken tijdens de tour

Tijdens de tour wordt het eten verzorgd door de gids of chauffeur. Verwacht eenvoudige, voedzame maaltijden die vooral functioneel zijn. Denk aan rijst, pasta, soep en eenvoudige lunches onderweg. Het eten is prima, verwacht hier geen culinaire hoogstandjes. Zelf merkte ik dat regelmatig eten belangrijk was om mijn energieniveau op peil te houden op deze hoogte. Water wordt meestal verstrekt, maar het is verstandig om zelf extra drinken mee te nemen.

Toiletten onderweg

Toiletten onderweg zijn basic en vaak tegen betaling. Soms gaat het om eenvoudige toiletgebouwen bij lagunes of dorpen, soms om een toilet bij een accommodatie. Reken op kleine bedragen per bezoek en houd hier wat contant geld voor achter de hand. In afgelegen gebieden zijn voorzieningen beperkt, dus enige flexibiliteit hoort bij de tour. Een eigen rol wc-papier meenemen is geen overbodige luxe.

De Salar de Uyuni is niet alleen een indrukwekkend natuurfenomeen, maar ook een gebied met een lange geschiedenis van mijnbouw en zoutwinning. Al eeuwenlang wordt hier zout gewonnen. Voor lokale gemeenschappen is dit nog steeds een belangrijke bron van inkomsten. Op sommige plekken zie je zoutblokken opgestapeld liggen of mensen die bezig zijn met het afgraven en verwerken van zout. Het werk gebeurt grotendeels handmatig en vormt een scherp contrast met de immense schaal van de zoutvlakte zelf.

Daarnaast speelt mijnbouw een grote rol in de bredere Potosí-regio. Bolivia staat bekend om zijn rijke bodem, met onder andere zilver, tin en andere mineralen. Verlaten mijnstadjes (zoals San Antonio de Lipez) en infrastructuur herinneren aan periodes waarin deze regio economisch van groot belang was.

In de afgelopen jaren is de Salar de Uyuni ook in beeld gekomen vanwege de aanwezigheid van lithium, een grondstof die wordt gebruikt voor batterijen. De winning hiervan gebeurt in afgebakende delen van de zoutvlakte en heeft impact op het landschap en het watergebruik. Door de zoutwinning en de winning van lithium wordt een deel van de zoutvlakte onherroepelijk veranderd. Dat gebeurt ver weg van de plekken die je als reiziger bezoekt, maar het maakt wel duidelijk dat ook dit landschap niet losstaat van onze wereldwijde vraag naar grondstoffen.

Ja! Absoluut ja! Niet alleen vanwege de zoutvlakte, maar vanwege de hele regio. Woestijnen, lagunes, vulkanen, wildlife. Dit was echt een van de meest bizarre en indrukwekkende gebieden ter wereld die ik ooit heb gezien.

Als je fysiek in staat bent deze omstandigheden aan te kunnen en bereid bent het tempo los te laten, dan raad ik het je echt aan om deze tour te doen. Voor ons is het inmiddels alweer enkele jaren geleden dat we in Bolivia zijn geweest, maar nog steeds noemen we dit een van de mooiste reizen die we ooit hebben gemaakt. En dat zegt voor mij eigenlijk alles.

Een Salar de Uyuni tour voelt voor veel reizigers als een los hoogtepunt, maar in de praktijk past deze ervaring juist perfect in een grotere rondreis door Bolivia. Het land leent zich uitstekend voor een rondreis, waarbij lange reisdagen worden afgewisseld met indrukwekkende landschappen en totaal verschillende regio’s.

Wij combineerden de Salar de Uyuni met een langere route door Bolivia, waarbij steden, natuur en afgelegen gebieden elkaar afwisselden. Van Santa Cruz de la Sierra tot La Paz en van Parque Nacional Gran Chaco Kaa Iya tot de Amazone. Juist die variatie maakt reizen door Bolivia zo bijzonder. De uitgestrektheid van het land zorgt ervoor dat je nooit het gevoel hebt dat alles op elkaar lijkt.

Benieuwd hoe zo’n rondreis eruit kan zien en hoe je de Salar de Uyuni logisch in je reis opneemt? In mijn uitgebreide Bolivia-route deel ik onze volledige reis en ervaringen onderweg.