Reistips

Hike op de Volcan Acatenango in Guatemala

Afgelopen weekend zijn we teruggekeerd uit Guatemala. De komende tijd zullen er regelmatig blogberichten worden geplaatst over deze reis. Hierbij wil ik alvast het spits afbijten met de meest indrukwekkende ervaring, de hike op de Volcan Acatenango.

Deze slapende vulkaan is met zijn 3976 meter één van de hoogste vulkanen van Midden-Amerika. In de 20e eeuw is de vulkaan tussen 1924 en 1927 meerdere malen uitgebarsten en de laatste uitbarsting dateert van december 1972. Op 2 kilometer afstand is de Volcan de Fuego gelegen, de meest actieve vulkaan van het land. Wanneer de top van deze vulkaan niet in de wolken gehuld is, kun je met enige regelmaat de vulkaan rookpluimen uit zien puffen. ‘s Avonds kun je met een beetje geluk zelfs lava zien.

Links de Volcan de Fuego, rechts de Volcan de Acatenango.

Thuis in Nederland, voor onze reis naar Guatemala, zoeken we eerst contact met Old Town Outfitters in Antigua waar we een datum reserveren voor de tweedaagse Acatenango hike. Aangezien we zelf deze datum uitkiezen betekent dat we de volle prijs dienen te betalen. Indien zich meer mensen aanmelden voor dezelfde datum krijgen we het teveel betaalde geld teruggestort. Een hele goede service van Old Town Outfitters.

Eenmaal aangekomen in Antigua zien we in de ochtend de eerste rookpluimen van de Volcan de Fuego. Dit uitzicht maakte mij al erg blij aangezien er op Twitter veel geruchten waren dat de vulkaan de laatste weken juist weinig actief was.

Aan de voet van de Volcan Acatenango, maken we ons gereed voor de klim naar boven

Op de derde dag in Guatemala staat de hike op de Volcan Acatenango op ons programma. In totaal hebben zich nog 8 andere mensen aangemeld voor deze trip. Om 8.00 uur in de ochtend moeten we ons melden bij het kantoor van Old Town Outfitters in Antigua, dichtbij het Parque Central. In een afgesloten ruimte in het kantoor kan je spullen achterlaten die je niet nodig hebt tijdens de wandeling, wij laten er één backpack achter met alle spullen die we op de vulkaan niet nodig hebben.

De porter die we hebben geregeld ($40,- voor heen- en terugweg) draagt onze tent, slaapzakken, matjes en 4 liter water. Mijn vriendin draagt onze cameratas met alle benodigde apparatuur. Ik draag zelf mijn backpack met spullen die we tijdens de wandeling en s’avonds nodig hebben. Je moet er namelijk rekening mee houden dat het  koud kan zijn op de vulkaan. We hebben dus voor ieder een fleece trui, thermo ondergoed, mutsen, een extra slaaphoes, wat toiletspullen en een zaklamp meegenomen. Daarbij verplicht de organisatie je om 4 liter water per persoon mee te nemen voor tijdens de wandeling, de backpack zat dus goed gevuld.

Met een busje rijden we naar de voet van de Volcan Acatenango en daar worden de tenten, matrassen en slaapzakken verdeeld. Onze porter gooit de tent, slaapzakken en matjes en 4 kilo water in een net en draagt het met een hengsel om zijn hoofd. Bizar om te zien hoe de Guatemalanen spullen naar boven sjouwen.  Ergens heb ik diep medelijden met deze porters maar tegelijk ook heel veel respect. Gelukkig krijgen ze de $40,- die wij betalen rechtstreeks uitbetaald wat zeker een mooi bedrag is in Guatemala.

De eerste laag; door akker- en bloemenvelden met op de achtergrond de vulkanen rondom het Lake Atitlan

De hike naar boven bestaat uit 3 verschillende lagen. De eerste laag bestaat uit akker- en bloemenvelden. Daarna komt een stuk tropische woud en de laatste laag  is tussen de dennenbomen. We worden goed geïnstrueerd over genoeg water drinken, om hoogteziekte te voorkomen, zonnebrand te smeren en ons eigen tempo te lopen. Er loopt altijd één gids vooraan en één gids bij de laatste van de groep. De hike kan beginnen!

Het begint direct met een flinke klim en al snel kan je merken dat  mensen last krijgen van hun longen en dat het ademen zwaarder werd. Zelf had ik daar gelukkig nauwelijks last van, wel kreeg ik op een gegeven moment last van mijn heupen, omdat de backpack daar op rustte. Gelukkig was het pad goed begaanbaar maar wel erg steil. Tijdens de hike hebben we steeds een kleine pauze om even op adem te komen en op elkaar te wachten. Halverwege, in het dennenbos hebben we lunchpauze. Het eten wat door de gids Mario werd bereid was simpel, maar smaakte erg goed. Boterhammen, smeerkaas, salade van tomaat, pastasalade, nacho chips, avocado en koekjes. Prima om weer extra energie te tanken. Het laatste stuk gaat niet meer echt omhoog, maar naar de andere kant van de vulkaan. Het pad golft tussen de bomen en stijgt en daalt door elkaar heen, het is een flinke wandeling.

Dichtbij de kampeerplaats hoorde ik allerlei gebonk en gerommel. Ergens lijkt het op onweer, vuurwerk of heftig verkeer, maar dit blijkt dus de Volcan de Fuego te zijn. We komen aan op de plek waar we gaan overnachten en horen het gerommel nog beter, maar de vulkaan is niet te zien vanwege het flinke wolkendek. Iedereen zet zijn tent op en gaat nog even liggen om bij te komen van de heftige klim van 8 uur.

De derde laag; het dennenwoud in de mist

Een uur later staat mijn vriendin op en roept mij enthousiast, er is zicht op de vulkaan en lava! De Volcan de Fuego is goed te zien en de wolken zijn weg, uit de top wordt onafgebroken lava gespuwd. Een uur hebben we vol zicht op dit fantastische natuurverschijnsel totdat de wolken de vulkaan weer laten verdwijnen en we alleen het geluid kunnen horen.

Het eerste aanblik op de top van de Volcan de Fuego en de lava

Inmiddels is het eten bereid en wederom smaakt dit ons erg goed, daarbij wordt er een glaasje wijn geschonken om te goed verlopen hike te vieren. Na het eten blijven we dicht bij het kampvuur want het is inmiddels goed koud geworden. Ineens trekken de wolken weer weg en is de vulkaan wederom te zien. In het donker geeft de vulkaan een show van ruim een uur weg waarin onafgebroken lava wordt uitgespuwd. Wat ik vooraf had gelezen was dat de vulkaan eens in de 20 minuten actieve vertoningen zou laten zien. Wat zich hier afspeelde was zo onwerkelijk en eigenlijk is het met geen pen te beschrijven.

Langzaam wordt het donkerder en de setting alsmaar mooier

Wanneer de wolken ook boven het nabij gelegen dorp wegtrekken en alle lichtjes te zien zijn is het plaatje helemaal compleet. Puur genieten van dit natuurverschijnsel!

Het is erg jammer dat de wolken de vulkaan weer bedekken, maar een goede reden om naar bed te gaan. In de nacht gaat het gerommel van de vulkaan natuurlijk gewoon door terwijl we in onze slaapzak liggen.

Onafgebroken geeft de Volcan de Fuego een show weg

De volgende ochtend gaat om 4.00 uur de wekker, want we gaan de top van de Volcan Acatenango opklimmen. Het is koud, het waait enorm en er is geen zicht op de vulkaan. Terwijl wij enkele plakjes bananenbrood eten en warme thee of koffie drinken blijven we hoopvol naar de richting van de vulkaan kijken.

Met 10 man, één gids en een porter starten we tocht, enkelen blijven op de kampeerplek en gaan deze uitdaging niet aan. Het is stijl en het losse zand maakt het niet makkelijk. Ik kan gelukkig in het spoor van de gids blijven waardoor ik precies weet waar ik mijn voeten moet neerzetten. Maar de mensen achter mij hebben het stukken moeilijker om omhoog te komen. Halverwege de klim is er slecht nieuws, de kans dat we op de top zicht zouden hebben is erg klein, toch wil ik naar de top. We zijn nu eenmaal bezig en dan maar de top halen, toch?

Geen zicht, maar wel de top van de Volcan Acatenango bereikt

Na 2 uur ploeteren, bereiken we de top en inderdaad is er geen zicht. De wind is zo heftig en daardoor is het extra koud op de top, maar toch, daar sta ik dan op 3976 kilometer hoogte. Na een dik kwartier houden we het voor gezien en gaan we weer naar de campsite. Naar beneden gaat stukken sneller, zeker als je je hakken gebruikt om door het losse zand naar beneden te komen. Zo kun je snelheid maken zonder te vallen door het losse zand.

Terug op de campsite staat het ontbijt inmiddels klaar en is het tijd om de spullen weer in te pakken en de tent af te breken. Ondertussen laat de vulkaan zich luidruchtig horen, maar te zien is hij helaas niet meer. Langzaam aan maken we ons gereed om de lange tocht naar beneden te maken. Uiteraard ging dit veel gemakkelijk dan naar boven, maar ik voel het wel in mijn knieën. Ook begint het te regenen en wordt het pad wat gladder. Na een tocht van zo’n 7 uur zijn we weer beneden bij het busje. Niet wetende wat er op dat moment is gebeurd.

De hike naar beneden

‘s Avonds komen we namelijk één van de gidsen weer tegen tijdens het avondeten. Hij vertelt dat de Volcan de Fuego  flink was uitgebarsten toen wij op de terugweg waren. Ik zie later een tweet met foto’s van die uitbarsting en die is bepaald geen kattenpis. We hadden geluk dat de uitbarsting aan de andere kant van de vulkaan was en dat wij dus niet in die enorme rookwolk terecht zijn gekomen. Voor hetzelfde geld kwam die enorme rookwolk onze kant uit… Toch kijk ik terug op één van de allergaafste activiteiten die ik ooit heb gedaan. Daarbij besef ik dat we extreem geluk hadden met het weer en het feit dat de vulkaan zo enorm actief was.

 

Nog één afbeelding; puur genieten toch?

En omdat ik er zelf geen genoeg van krijg; hierbij ook nog een filmpje van de geweldige show!

Hebben jullie ook ooit een actieve vulkaan van zo dichtbij gezien? Waar was dit, en wat vonden jullie ervan?

Danny van der Meijden

Ik ben een webdesigner/webdeveloper/video-editor en één van mijn grootste hobby's is het maken van reizen. Niet alleen geniet ik van al het pracht en praal dat de wereld heeft te bieden, maar tevens ben ik er gek op om video's en veel foto's te maken van datgene wat ik zie.

Ik reis graag ieder jaar van continent naar continent en wil zoveel mogelijk op eigen houtje ontdekken en zien!

Meer informatie
Booking.com