Aan het begin van de 20e eeuw moest Dresden de mooiste stad van Duitsland zijn. Misschien wel van heel Europa. Niet voor niets droeg het de naam ‘Florence aan de Elbe’. De stad, met alle prachtige bouwwerken, stond bekend om haar porselein, maar werd tijdens de Tweede Wereldoorlog compleet verwoest. In de nacht van 13 en 14 februari 1945 lieten Britse en Amerikaanse vliegtuigen een bommentapijt over de stad vallen. Het was de meest controversiële geallieerde actie in de Tweede Wereldoorlog. De bommen veroorzaakten een gruwelijke vuurstorm die duizenden mensenlevens heeft gekost. Ook de prachtige oude binnenstad was compleet verwoest.
Nog steeds zijn de gevolgen van deze gruwelijke daad goed zichtbaar in de stad. De ruïnes van de oorlog verdwenen achter het IJzeren Gordijn en het verval van de stad werd alsmaar erger. Na de eenwording in 1990 krabbelde Dresden weer langzaam op. Wijken aan de voorstad die aan de bombardementen ontsnapten waren vervallen, er was veel industrie gekomen en de bomschade was nog steeds aanwezig. Er werden belangrijke gebouwen afgebroken en gerestaureerd. Want ook in de jaren ’90 waren er nog steeds vele ruïnes, waaronder de gezichtsbepalende Frauenkirche. Jammer genoeg werd Dresden verpest door de lelijke ‘modern-socialistische’ stijl. Tegenwoordig kent de stad, net als veel andere grote steden uit de voormalige DDR, veel sociale problemen. Er heerst, net als in vele Oost-Duitse steden, een hoge werkeloosheid. Maar de stad doet er alles aan om het voormalige culturele belang te herwinnen. Er is massaal aan wederopbouw gedaan, een proces dat nog jaren zal gaan duren. Gerestaureerde historische gebouwen en communistische gebouwen worden met andere opvallende architectuur gecombineerd en geven Dresden een kenmerkend uiterlijk. Het enige UNESCO-Werelderfgoed was een stuk van het dal van 18 kilometer, maar deze is in 2009 ingetrokken vanwege een bouw van een moderne brug over de Elbe.
Toch is Dresden een extreem bijzondere stad. Het oude centrum staat vol bezienswaardigheden die de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog (zowel ervoor als erna) en de DDR laten zien. De meeste gebouwen zijn eigenlijk allemaal replica’s. Ook buiten het oude centrum zijn er volop bezienswaardigheden te zien. Schloss Pilnitz, Das Blaue Wunder en de eerste Schwebebahn van Europa. Het zijn belangrijke bouwwerken waar men met recht trots op mag zijn. Hoewel de stad aan schoonheid heeft moeten inleveren, blijft het unieke stad met dit alles in het achterhoofd. Een bezoek aan Dresden is absoluut de moeite waard en zal je niet teleurstellen.
