Natural Bridges National Monument: wandelen langs natuurlijke bruggen in Utah

De eenvoudigste manier om Natural Bridges National Monument te verkennen is met de auto. De Bridge View Drive is een verharde eenrichtingsweg van ongeveer 14,5 kilometer door het gebied. Onderweg kun stoppen en een korte wandeling maken naar uitzichtpunten bij de drie natuurlijke bruggen.

• Sipapu Bridge Viewpoint: een verharde wandeling van 177 meter (heen en terug). Vanaf het uitzichtpunt kijk je uit over de grootste natuurlijke brug van het monument. Reken op ongeveer 10 minuten.
• Kachina Bridge Viewpoint: een verharde wandeling van 420 meter (heen en terug). Het pad daalt enigszins af en biedt uitzicht op de massieve Kachina Bridge.
• Owachomo Bridge Viewpoint: een grotendeels vlakke, verharde wandeling van 158 meter (heen en terug). Vanaf hier kijk je uit over Owachomo Bridge en het omliggende landschap.

Je hoeft dus geen lange wandelingen te maken om de drie bruggen te zien. Wil je ze van dichtbij bewonderen, dan kun je vanaf de parkeerplaatsen afdalen naar de bodem van de canyons. Ik koos ervoor om alle drie de wandelingen te maken. Daarmee kon ik de bruggen vanuit verschillende hoeken fotograferen.

Sipapu Bridge is de grootste natuurlijke brug van Natural Bridges National Monument en heeft een overspanning van ongeveer 82 meter. Daarmee is het de op één na grootste natuurlijke brug van de Verenigde Staten. Vanaf de Bridge View Drive zie je de brug nog goed niet liggen. Daarvoor moet je eerst een stukje wandelen naar het uitzichtpunt.

Wil je helemaal onder Sipapu Bridge staan, dan volg je de Sipapu Bridge Trail. Dit is de meest uitdagende van de drie afzonderlijke wandelingen. Het pad daalt steil af in de canyon en onderweg kom je trappen, uitgehakte treden en houten ladders tegen.

De ladders zijn niet bijzonder hoog en ik vond het juist leuk om via deze route af te dalen. Onderweg krijg je voor het eerst zicht op Sipapu Bridge. Vanaf een rotsrichel kun je de brug al goed bekijken en fotograferen. Daarna loopt het pad verder naar beneden. Ik wandelde door tot onder de brug. Vanaf die plek krijg je een beter beeld van de afmetingen en zie je hoe groot de opening in het zandsteen is.

Houd er rekening mee dat je na je bezoek dezelfde route weer omhoog moet lopen.

Afstand: circa 1,9 kilometer retour
Hoogteverschil: circa 152 meter
Benodigde tijd: circa 1,5 tot 2 uur, inclusief fotostops
Moeilijkheid: uitdagend door de steile afdaling en ladders

Kachina Bridge ziet er heel anders uit dan Sipapu Bridge. De brug is massiever en heeft een overspanning van ongeveer 62 meter. Het gesteente boven de opening is ongeveer 28 meter dik. Kachina gaat vanaf een afstand meer op in het landschap.

De wandeling naar Kachina Bridge is ongeveer 2,4 kilometer lang (heen en terug). Je daalt ongeveer 122 meter af in de canyon. Onderweg wandel je over rotsachtige paden met een paar steile stukken en treden die in het gesteente zijn uitgehakt. Ik bezocht Natural Bridges in oktober en de herfstkleuren maakten deze wandeling fotogeniek. De bomen in de canyon hadden felgele en rode bladeren, die afstaken tegen de groene begroeiing en de bruinoranje rotswanden. Ook de kale bomen met Kachina Bridge op de achtergrond leverden mooie composities op.

Eenmaal beneden nam ik de tijd om onder de brug te lunchen. Daar liggen ook grote rotsblokken die afkomstig zijn van een rotsval in 1992. Bij die gebeurtenis brak naar schatting 4.000 ton gesteente van de binnenkant van de brug af, waardoor de opening groter werd.

Afstand: circa 2,4 kilometer retour
Hoogteverschil: circa 122 meter
Benodigde tijd: circa 1,5 uur
Moeilijkheid: zwaar volgens het informatiebord bij de route

Van de drie natuurlijke bruggen vond ik Owachomo Bridge persoonlijk het mooist. De brug is slanker dan Sipapu en Kachina en heeft een overspanning van ongeveer 55 meter. Het gesteente boven de opening is op het dunste deel slechts enkele meters dik. De brug ligt minder verscholen in de canyon als de andere twee. Wanneer je ernaartoe wandelt, kun je vanaf een lager punt omhoogkijken naar de boog. Daardoor komt de vorm duidelijk naar voren en steekt de brug mooi af tegen het landschap. Daarom vond ik de Owachomo de meest fotogenieke natuurlijke brug.

De wandeling is ook de kortste en eenvoudigste. Je hoeft geen lange, steile afdaling te maken en komt onderweg geen ladders tegen. Vanaf de parkeerplaats wandel je over een relatief eenvoudig pad richting de brug. Voor het laatste stukje onder de boog moest ik nog wat over de rotsen klauteren.

Afstand: circa 800 meter retour
Benodigde tijd: circa 30 tot 45 minuten
Moeilijkheid: relatief eenvoudig

Wil je een langere wandeling maken? Dan kun je de Full Loop volgen. Deze route is ongeveer 19,3 kilometer lang en voert langs Sipapu Bridge, Kachina Bridge en Owachomo Bridge. Je wandelt door de canyons en over het hoger gelegen plateau.

Er zijn ook twee kortere varianten:

• Sipapu–Kachina Loop: ongeveer 9,2 kilometer.
• Kachina–Owachomo Loop: ongeveer 10,5 kilometer.

De National Park Service beschouwt deze routes als zware wandelingen over primitieve paden. Neem voldoende water en eten mee en informeer vooraf bij het bezoekerscentrum naar de actuele omstandigheden. Ik heb deze langere wandelroutes niet gelopen.

De drie bruggen zijn gevormd door erosie van stromend water. Waterlopen in White Canyon en Armstrong Canyon sleten gedurende miljoenen jaren diepe bochten uit in het zandsteen. Op sommige plekken kwamen deze bochten zo dicht bij elkaar dat het water uiteindelijk door de tussenliggende rotswand brak. Hierdoor ontstond een natuurlijke brug.

Door verdere erosie werden de openingen steeds groter en het gesteente dunner. Dat proces gaat nog altijd door. Uiteindelijk zullen deze bruggen door erosie en verwering instorten.

De natuurlijke bruggen waren al eeuwenlang bekend bij de oorspronkelijke bewoners van het gebied. De voorouders van de Pueblo-bevolking leefden hier en lieten onder andere bouwwerken en rotstekeningen achter.

In 1883 trok goudzoeker Cass Hite door White Canyon. Zijn verkenning droeg bij aan de bekendheid van het gebied onder Amerikaanse kolonisten. In 1904 verschenen de bruggen in National Geographic Magazine. Vier jaar later wees president Theodore Roosevelt Natural Bridges aan als nationaal monument.

Een natuurlijke brug en een rotsboog lijken op elkaar, maar ontstaan niet op dezelfde manier. Bij natuurlijke bruggen heeft stromend water een doorgang door het gesteente uitgesleten. De rotsbogen in bijvoorbeeld Arches National Park zijn voornamelijk gevormd door verwering en erosie, waarbij onder andere regenwater en vorst een rol spelen.

Natural Bridges ligt in het zuidoosten van Utah en is het gemakkelijkst bereikbaar met een auto. Vanuit Moab is het ongeveer twee uur rijden en vanuit Blanding ongeveer 45 minuten. De ingang bereik je via Utah State Route 95 en de toegangsweg UT-275.

Het monument ligt vrij afgelegen en er is geen openbaar vervoer. Zorg daarom dat je voldoende brandstof hebt voordat je vertrekt.

De entree voor Natural Bridges bedraagt 20 dollar per personenauto. Dit bedrag geldt voor alle inzittenden en het toegangsbewijs is zeven dagen geldig. Voor een motor betaal je 15 dollar en voor bezoekers vanaf 16 jaar die te voet of met de fiets komen 10 dollar per persoon.

Je kunt betalen met een creditcard, betaalpas of via een digitale betaling. Contant geld wordt niet geaccepteerd.

Natural Bridges is het hele jaar door, 24 uur per dag toegankelijk. Ook de Bridge View Drive en de wandelroutes zijn in principe dag en nacht geopend. Houd wel rekening met de weersomstandigheden en eventuele tijdelijke afsluitingen.

Het bezoekerscentrum heeft eigen openingstijden, die per seizoen verschillen.

De lente en de herfst zijn de prettigste periodes om Natural Bridges te bezoeken. In deze maanden zijn de temperaturen doorgaans aangenaam om te wandelen. Ik bezocht het gebied in oktober en vond dat een mooie periode. De bomen in de canyons hadden gele en rode herfstkleuren, die mooi afstaken tegen de zandstenen rotswanden.

In de zomer kunnen de temperaturen flink oplopen en is er op veel wandelroutes weinig schaduw. In de winter kunnen sneeuw en ijs de steile paden gevaarlijk maken.

Bij de ingang van het monument ligt het bezoekerscentrum. Hier vind je informatie over de geologie, geschiedenis, planten en dieren van het gebied. Je kunt er ook terecht voor informatie over de wandelroutes en de actuele omstandigheden.

Er zijn geen restaurants, winkels of tankstations in Natural Bridges. Bij het bezoekerscentrum kun je drinkwater bijvullen, maar bij de wandelroutes en de camping zijn geen drinkwatervoorzieningen. Zorg daarom dat je voldoende water bij je hebt. Maak je een lange wandeling door de canyons, neem dan ook eten mee.

De wandelroutes voeren deels langs steile afgronden en over rotsachtig terrein. Op sommige plekken moet je via trappen en ladders afdalen. Draag stevige wandelschoenen en houd rekening met het weer.

Bij regen kunnen de rotsen glad worden. In de canyons bestaat bovendien gevaar voor plotselinge overstromingen, ook wel flash floods genoemd. Onweer vormt een extra risico op de hoger gelegen, open stukken.

Het is verboden om op de natuurlijke bruggen te klimmen. Blijf op de aangegeven wandelpaden en raak archeologische overblijfselen niet aan.

Honden zijn toegestaan op bepaalde verharde paden en parkeerplaatsen, mits ze aangelijnd zijn. Op de wandelroutes naar de voet van de bruggen zijn huisdieren niet toegestaan, met uitzondering van assistentiedieren.

In Natural Bridges leven onder andere vogels, konijnen, hagedissen en muildierherten. Ook coyotes, rode lynxen en poema’s komen in het gebied voor. Zelfs zwarte beren worden er af en toe waargenomen, al laten de grotere roofdieren zich zelden zien. Ik heb zelf geen wilde dieren gespot.

Bij het bezoekerscentrum ligt een kleine camping met 13 kampeerplaatsen. De camping heeft eenvoudige voorzieningen, waaronder toiletten. Er is geen drinkwater beschikbaar op de kampeerplaatsen, dus vul je voorraad vooraf bij. Reserveren verloopt via Recreation.gov.

Natural Bridges werd in 2007 erkend als het eerste International Dark Sky Park ter wereld. Door de geringe lichtvervuiling kun je hier bij helder weer een indrukwekkende sterrenhemel zien. Ik ben zelf niet tot na zonsondergang gebleven, maar voor liefhebbers van sterrenfotografie is dit een interessante plek.

Wil je liever in een hotel overnachten, dan kun je onder andere kijken naar accommodaties in Blanding, Bluff of Mexican Hat. Houd er rekening mee dat je vanaf deze plaatsen nog naar het monument moet rijden.

Natural Bridges National Monument is goed te combineren met een roadtrip door het zuidwesten van de Verenigde Staten. Het monument ligt op een mogelijke route tussen Moab en Monument Valley. Een dag eerder bezocht ik Arches National Park en overnachtte ik in Moab. De volgende dag reed ik naar Natural Bridges, waar ik ruim vier uur doorbracht. Daarna vervolgde ik mijn reis richting Monument Valley.

Arches National Park en Natural Bridges National Monument zijn eigenlijk niet eerlijk met elkaar te vergelijken. Arches is een veel groter en bekender park, met talloze rotsbogen en een heel ander landschap. Natural Bridges is een stuk kleiner en draait om drie natuurlijke bruggen.

Wat mij bij Natural Bridges aansprak, was de rust. Waar je in Arches van de ene bezienswaardigheid naar de andere rijdt en veel andere bezoekers tegenkomt, kwam ik hier tijdens mijn wandelingen nauwelijks iemand tegen. Ik kon rustig de tijd nemen om de bruggen van dichtbij te bekijken en te fotograferen.

Voor mij is Natural Bridges dan ook geen vervanging van Arches, maar een mooie aanvulling op een roadtrip door Utah.