Reisverslag Amerika #22: Einde van onze reis

Het is alweer onze laatste dag in Amerika en we hebben nog een vol programma samengesteld om nog zo veel mogelijk van Los Angeles te zien. Maar we moeten ook rekening houden met de vele files want ook vroeg in de ochtend staat het verkeer compleet vast. Onze eerste stop van de dag is het Griffith Park, het grootste stadspark van de Verenigde Staten. Dit park is zelfs vijf maal groter dan het Central Park in New York City! We parkeren onze auto aan het begin van het park, onder het Griffith Observatory. Te voet lopen we de heuvel op om dit gebouw te bereiken.

Tijdens het lopen staan we stil bij een dier in het gras. ‘Dat is een zielige hond’ zegt Lianne tegen me. Terwijl ik naar het dier kijk, besef ik me dat het helemaal geen hond is. Het is een coyote en we staan er op 2 meter vandaan. Het dier ziet er niet helemaal gezond uit met de oren plat. We maken wat foto’s en lopen vervolgens door. Dan zien we een man zijn hond uitlaten en die heeft de coyote ook gezien. De hond valt de coyote aan en het baasje gooit stenen naar het arme dier. Enkele mensen kijken er vertwijfeld naar en eigenlijk heb ik de neiging om naar die man te lopen, maar ik wil ook geen problemen opzoeken. Het is wel het bewijs dat er ook midden in de stad dus wilde dieren kunnen leven. Ze zijn omsloten door een enorme hoeveelheid gebouwen en mensen, maar kunnen hier dus gedijen.

Wanneer we naar het Griffith Observatory wandelen, komen we oog in oog te staan met een coyote. Het dier wordt helaas opgejaagd door een hond en zijn baasje.

Bij het Griffith Observatory hebben we een schitterend uitzicht over de stad Los Angeles. De skyline wordt hier niet alleen maar gedomineerd door hoge wolkenkrabbers en in de verte zien we zelfs de zee. Aan de andere zijde hebben we zicht op het befaamde Hollywood Sign. Bekend van talloze film, maar stukken minder spectaculair wanneer je er daadwerkelijk dichtbij staat.

In het Griffith Observatory kun je het heelal verkennen en in het park zelf kun je heerlijk wandelen. De overblijfselen van de Griffith Park Zoo in het park zijn nooit weggehaald en tegenwoordig kun je hier hiken en picknicken. Helaas moeten wij ook op de tijd letten om meer van de stad te zien.

Inmiddels is het al middag geworden en tijd voor een lunch. We rijden naar de Farmers Market en parkeren onze auto op de parkeerplaats nabij de Farmers Market. Bij het parkeren ontvang je een kaartje. Wanneer je iets koopt bij de Farmers Market kun je deze kaart laten stempelen en kun je binnen twee uur gratis de parkeerplaats afrijden.

Voordat we we Farmers Market bezoeken, lopen we nog even door de winkelstraatjes. Er wordt hier al een heuse kerstmarkt opgebouwd en in de bomen zien we al een kerstman gespannen op zijn slee. Ook staat er een enorme kerstboom op het plein en is er kerstmuziek te horen. De kerstsfeer hangt er hier al goed in en ik heb al zin om in Duitsland de verschillende kerstmarkten te bezoeken. Voor nu zijn we nog in het warme Los Angeles.

De Farmers Market werd in 1934 geopend, maar de geschiedenis gaat verder terug. In 1880 kocht Arthur Fremont Gilmore samen met zijn partner twee boerderijen. Op het land konden boeren hun trucks parkeren voor 50 cent per dag. De boeren verkochten vanuit hun trucks hun verse producten aan de inwoners. In 1905 werd er olie ontdekt en werd het land overgenomen door de zoon van Gilmore. Zo ontstond Salt Lake Oil Field. De ouderwetse pompstation die je buiten ziet is één van de restanten van het bedrijf.

Op de Farmers Market vind je allerlei marktkraampjes en restaurantjes. Hier eten we waarschijnlijk het beste gedurende onze gehele reis door Amerika.

Vanaf 1934 ontstonden er marktkraampjes en restaurants op het land en werd de Farmers Market officieel geopend. Beroemde personen zoals Elvis Presley, Dwight Eisenhower, The Beatles, Frank Sinatra en Marilyn Monroe wisten de weg naar de Farmers Market te vinden. En nu lopen wij hier. Om te beginnen maken we een rondje over de markt. Overal zien we heerlijk eten, van BBQ-vlees tot heerlijke gebakjes. Er zijn ook enkele leuke winkeltjes gevestigd, waaronder een shop dat alleen maar chili saus verkoopt. Over de markt wandelen maakt hongerig en we besluiten bij de Braziliaanse kraam eten te halen. Hier kunnen we kiezen uit verschillende stukken vlees die aan spiesen worden verwarmd. Je kunt je eigen bord samenstellen en ook enkele salades of een stuk brood erbij kopen. Bij de kassa wordt je bord gewogen en kun je betalen. Wat we hebben opgeschept is het beste wat we de afgelopen weken hebben gegeten. Het eten in Amerika is niet bepaald bijzonder te noemen, maar dit smaakt verrukkelijk!

Onze twee uur over de Farmers Market zit er bijna op, dus we moeten met onze auto van de parkeerplaats af om niet te hoeven te betalen voor het parkeren. We laten onze kaart stempelen in een leuk winkeltje waar we nog wat presentjes kopen voor het thuisfront en we rijden door naar de kust. We willen nog even Santa Monica en Venice Beach bezoeken deze middag. Om hier te komen moeten we door Beverly Hills rijden. We zien enorme kasten van huizen en de bekende straten met de palmbomen, maar we spotten geen beroemdheden.

Santa Monica wordt gezien als één van de gezelligste wijken van Los Angeles. Het is ook een toeristische trekpleister, want hier eindigt de beroemde Route 66 op de Santa Monica Pier. Op deze pier is zelfs een enorme kermis te vinden met een achtbaan. Niet voor niets is het dus behoorlijk druk hier. We parkeren onze auto op de pier en verkennen allereerst de kermis. Vanaf de pier hebben we een mooi uitzicht op de stad en het strand. Met een beetje geluk kun je zelfs dolfijnen spotten in de zee, maar wij zien deze dieren niet.

De Santa Monica is een toeristische trekpleister; hier staat een kermis en het is tevens het eindpunt van de Route 66

Vanaf de Santa Monica Pier lopen we via de Venice Beach Boardwalk naar de wijk Venice Beach. We wandelen langs Muscle Beach dat bekend staat als de oorsprong van fitness. In 1934 begon hier de fitnessboom en de plek is extreem bekend geworden. In veel films is Muscle Beach te zien. In werkelijkheid ziet het er allemaal een beetje oud en vervallen uit. Zo ook de boulevard waar we aan lopen. Dit gebied is enorm bekend, maar wordt gedomineerd door allerlei zwervers en rare winkeltjes. Dr. Green, winkeltjes waar je wiet zou kunnen kopen, is goed vertegenwoordigd. Het doet afbreuk aan een prachtige boulevard met mogelijkheden.

Venice Beach kunnen we wel waarderen. Deze wijk dankt zijn naam aan de vele kanalen en sloten die door deze buurt lopen. Het gebied is geliefd bij de Amerikanen die hier hun weekenden komen vieren en sommige mensen hebben hier hun huisje. Het lijkt me heerlijk om hier te kunnen wonen en het weekend te vieren. Struinen door deze wijk is absoluut een must-do.

De Venice Beach Boardwalk valt behoorlijk tegen, maar het is absoluut de moeite waard om eens door de wijk Venice Beach te struinen.

Via de boulevard lopen we terug richting de auto. Als afsluiter drinken we nog een craft beer bij Venice Ale House. Een leuke tent met een aardige bierkaart. Het is dat ik nog moet rijden. Met het biertje sluiten we onze dag af.

De volgende dag staat in het teken van de auto inleveren en terug naar huis vliegen. Weet je nog dat ik de dag ervoor tegen een muurtje ben gebotst met de auto? Geen enkele probleem bij het inleveren van de auto. Zolang je maar allrisk verzekerd bent. Het is dus altijd wijs om goed naar de voorwaarden te kijken en je god te verzekeren. Een ongelukje zit namelijk letterlijk in een klein hoekje.

Op het vliegveld van Los Angeles leveren we onze huurauto in. Onze reis door het westen van Amerika zit erop.

Vanuit Los Angeles hebben we onze rechtstreekse vlucht naar Amsterdam. Onderweg naar huis dromen we al over onze volgende bestemming. Deze is inmiddels al geruime tijd bekend: Patagonië.