Stedent(r)ips

Weekend in regenachtig Dresden

Eind mei was het dan eindelijk zover. Voor het eerst sinds 2009 kon ik weer naar Dresden, een van mijn favoriete steden. Ditmaal met de mannen, want we vierden ons mannenweekendje. In navolging van Madrid en Belgrado volgde nu Dresden. Van te voren had ik enkele mooie bezienswaardigheden uitgezocht en al enkele trips geregeld, zoals het bierproeven in de brouwerij van Waldschlösschen en een rondleiding door de Stasi-gevangenis. Maar enkele dagen voor vertrek leek het weer ineens enorm tegen te zitten. Regen, regen en nog meer regen viel in Dresden. Toch gingen we met goede hoop richting het oosten van Duitsland; we zouden er toch wel wat moois van maken.

Frauenkirche - Dresden - Duitsland
Dresden, gehuld in de mist. Het weer zat dit weekend niet mee.

Ik had in de Neustadt een appartement gevonden, op loopafstand van de Altstadt. Het appartement had ik gevonden op de site van Wimdu, maar ik kan iedereen aanraden om direct bij de vriendelijke eigenaren te bezoeken van Das Alte Waschhaus. Om de spits te vermijden, besloten we om al om 5.00 aan te rijden. Het bleek een heel goed besluit, want we hadden nergens file en konden aan een ruk doorrijden naar Dresden. Ruim op tijd waren we aangekomen in de stad. Omdat we nog iets te vroeg waren konden we in een café eerst een broodje eten met een biertje. Tijdens deze zit begon het met bakken uit de hemel te komen. Nadat het iets minder hard ging regenen, checkten we ons in en gingen we direct op pad.

Bij de brouwerij Waldschlösschen hadden we alleen doordeweeks de mogelijkheid om een rondleiding te krijgen. Omdat we maandag alweer naar huis zouden rijden, was vrijdag de enige mogelijkheid. Helaas bleek dat juist vandaag de brouwerij werd gereinigd, maar gelukkig konden we de volgende dag alsnog terugkomen. Omdat we niet voor niets naar de brouwerij zijn gelopen, bestelden we een enorme pijp van 5 liter met het bier wat nergens anders te verkrijgen is. Waldschlösschen kent 4 verschillende bieren; de Original, Zwickel, Dunkel en Kristal. Ze zijn niet in een winkel te koop, dus de enige mogelijkheid om dit bier te drinken is bij de brouwerij. Het gebouw van de brouwerij is gelegen aan de Bautznerstrasse en ligt direct aan de Elbe. Nadat we 8 liter bier hadden gedronken gingen we in de Neustadt op zoek naar een restaurant. Bij de Luther King Kirche, kwamen we uit bij het Russisch restaurant Raskolnikoff. Hier hadden we Flammkuchen, Spätzle en een Russisch gerecht. Enkele deuren verderop is het café Stillbruch te vinden. Van foto’s en via de App TouristEye hadden we dit café gevonden. Het viel vooral op omdat je hier op een soort pooltafel kon mini-golfen. Het leek ons een leuk idee dit een keer uit te proberen, maar op foto’s zag het er leuker uit dan dat het daadwerkelijk was.

Stilbruch - Dresden - Duitsland
Mini-golfen bij café Stillbruch

De volgende dag hadden we grootste plannen. Zo wilde ik de Altstadt laten zien en ook weer enkele mooie foto’s maken die ik kon gaan gebruiken voor deze site. Wel moesten we op de tijd gaan letten, aangezien we aan het eind van de middag werden verwacht bij de brouwerij. Nadat ik voor het eerst de Goldener Reiter had gezien en we over de Augustusbrücke liepen, was goed te zien hoeveel water hier al gevallen was. De Elbe stond enorm hoog en stond op het punt om de straten te overlopen. Het weer werd er ook niet beter op, want het bleef maar regenen. Hierdoor werd het lastig om door de Altstadt heen te lopen. We beklommen de Frauenkirche, waar op dat moment een concert werd gegeven. In de toren was het slechte weer nog duidelijker zichtbaar. Normaal gesproken kun je een heel eind weg kijken over geheel Dresden, maar nu zag alles grauw en mistig. Een totaal ander beeld als enkele jaren eerder.

Ondanks het slechte weer genoot ik van de stad. De Fürstenzug, Hofkirche, Residenzschloss, Sächsische Staatsoper en de Zwinger blijven prachtige gebouwen. Om niet met een lege maag bij de brouwerij aan te komen, zijn we in de Münzgasse nog wat wezen eten. Iedereen had een Thüringer Bratwurst met zuurkool en aardappeltjes. Heerlijk eten, waar Oost-Duitsland om bekend staat. Alleen de tijd tikte verder weg en we hadden nog een hele wandeling voor de boeg. Met een stevige pas liepen we langs de Brülsche Terrasse langs de gayparade, die op dat moment voorbij kwam. Tijd om hierbij stil te staan hadden we niet. We staken de Carolabrücke over naar de Neustadt-zijde en liepen langs de Elbe af naar Brauhaus Waldschlösschen. Enkele minuten later dan gepland kwamen we binnen, maar dit was geen probleem. De rondleiding leek een kleine rondleiding te worden, aangezien we een tijdje stil stonden bij de twee ketels achter de bar. Een enthousiaste man vertelde ons hoe het bier het werd gebrouwen en hoe de soorten bieren werden gebrouwen, met welke hop en gerst. Ondertussen kregen we steeds een klein proefglaasje met bier. Nadat we een introductie bij de ketels hadden gekregen werden we meegenomen naar de kelder. Hier bleek maar eens hoe groot dit complex eigenlijk wel niet was. We kwamen uit bij de ruimtes waar het bier kon gisten en werd bewaard. Het bleek dat de brouwerij vroeger erg ver kwam, het bier werd zelfs in Brazilië verkocht en jaarlijks werden duizenden liters gebrouwen. Tegenwoordig is dit een stuk minder. In de DDR-tijd werd er nog tot de jaren 80 bier gebrouwen alvorens de brouwerij sloot. In 1997 werd het weer geopend en wordt nu het bier alleen hier verkocht. Dit maakt het bier wel echt speciaal. De rondleiding was interessant, mede doordat de man erg enthousiast kon vertellen en de tijd nam om alles uit te leggen. Onze rondleiding sloot af met het eten, welke inbegrepen was. Een enorm bord met eend, rode kool en klöse kwam onder mijn neus terecht en was enkele minuten later de soldaat gemaakt. Wederom een heerlijk bord. En omdat de planning was om te stappen, ook broodnodig. Nadat we ons cadeau, een beugelfles, in ontvangst namen, liepen we weer terug naar het appartement om ons om te kleden voor een stapavond.

Ik had geen enkel idee hoe het stappen in Dresden zou zijn, omdat ik nog nooit ben wezen stappen. In de DDR-tijd werd er natuurlijk anders gestapt dan wij kennen. Dit had natuurlijk te maken met het leven in de tijd van de DDR, niet alles was geoorloofd. Westerse muziek werd niet veel gedraaid. Hoe zou het stappen zijn 24 jaar later? Discotheken zijner in ieder geval genoeg, maar er wordt kennelijk verwacht dat je een hele avond hier zou blijven. Voor iedere tent wordt intro gevraagd, al is het gelukkig niet zoveel. We begonnen in Downtown Dresden, een disco met drie verschillende zalen. Alleen in één hiervan, de techno-zaal, stond de muziek zo ontzettend hard, dat het niet verantwoord was om hier langer dan een minuut rond te hangen. Naarmate de avond vorderde werd het steeds drukker en drukker, maar de muziek blijft toch apart. Bij het bestellen van bier moet je niet raar opkijken als je ineens een glas van een halve liter in je hand hebt. Een mooi glas hefe weizen bier. Dat zouden ze in Nederland nooit doen. We besloten om ook een andere tent op te zoeken en besloten om naar Katy’s Garage te gaan. Maar dit donker hol deed mij denken aan de manier waarop mensen in de DDR-tijd feestten. Ergens diep onder de grond luisteren naar rebelse muziek. Hier werden we enorm melig van, waardoor we toch snel weer terug naar Downtown gingen. Ondanks dat het anders was als we gewend waren, hebben we toch een leuke stapavond gehad.

Brauhaus am Waldschlösschen - Dresden - Duitsland
Bier bij Brauerei Waldschlösschen

Zondag bleef het maar regenen en regenen. Het leek er ook niet naar dat we deze dag ook maar een greintje van de zon zouden zien. Dus gingen we met de paraplu in de hand maar weer aan de wandel. Bij de Elbe zagen we hoeveel het water weer was gestegen ten opzichte van de vorige dag. Inmiddels was de Terrassenufer overstroomd met water, waar gisteren nog de gayparade was. We deden een drankje bij de Cafe zur Frauenkirche en ik kocht enkele deuren verderop een magneetje. In iedere stad waar mijn vriendin en ik zijn geweest kopen we een magneet die we op de koelkast hangen. Van Dresden had ik er nog geen, dus dit was een mooi moment. Hierna liepen we weer naar de brouwerij waar we nog een liter bier naar binnen werkten alvorens we naar het Stasi gevangenis gingen aan de Bautzener Strasse.

Ik had gevraagd of we een rondleiding konden krijgen van een ex-gevangene. Dit werd voor mij geregeld en een man met baard en lang haar wachtte ons op. Deze man, Jürgen Gottschalk zou ons de rondleiding geven. Al snel raakten we aan de praat en wisselden we al wat Dresden-weetjes aan elkaar uit. Ik kocht zijn boek alvast en toen kon de rondleiding beginnen. We begonnen in donkere diepe gangen, waar mensen werden vastgehouden zodra ze binnen kwamen. Jürgen gaf ons uitleg en vertelde wat hij zag en deed toen hij hierheen werd gebracht. Deze ruimtes werden in het begin gebruikt door de Russische geheimdienst, die hier politieke gevangenen vasthielden, na de Tweede Wereldoorlog. Later werden hier steeds meer burgers vastgehouden in de DDR-tijd. Het het Hafthaus kregen we verdere uitleg en hoorden we het persoonlijke verhaal van Jürgen verder aan. Bij iedere afdeling ging hij verder in zijn verhaal en werkte hij toe naar de anti-climax. Jürgen was in de DDR-tijd een kunstenaar. Hij had contacten met het Westen en liet duidelijk, tegen de zin van de DDR, zijn mening gelden. Hierdoor kwam hij steeds in aanvaring met de Stasi, maar gevangen genomen werd hij niet. Er werd wel druk uitgeoefend op hem en hij mocht zijn werk niet meer uitvoeren. Doordat ook anderen in de problemen kwamen besloot Jürgen om toch deels te luisteren naar datgene wat hem werd gevraagd. In feite wilde hij de DDR verlaten en toen dat op een gegeven moment ook mocht, wilde Jürgen ook met iemand anders de grens over. Vanaf dit moment werd het kritiek en werd hij opgepakt. Uiteindelijk had Jürgen gewoon naar het westen kunnen gaan. Maar omdat hij iemand anders erbij betrok, ging het dus mis. Jürgen werd enkele maanden vastgehouden en uiteindelijk alsnog de grens over gestuurd. Het verhaal was minder heftig als het verhaal wat ik eerder in Berlijn had gehoord, maar was toch ook weer indrukwekkend. Het geeft goed weer waar de Stasi toe in staat was. Ik kan het iedereen aanraden om de Gedenkstätte Bautzner Strasse te bezoeken en een rondleiding te nemen met een ex-gevangene. In feite weten veel Nederlandse mensen helemaal niets over de DDR en wat er zich destijds afspeelde in het land. Terwijl dit toch niet zo heel erg lang geleden was. Mij fascineert het. En hoewel ik een bepaalde voorliefde voor de DDR heb, weet ik dat niet alles rozengeur en maneschijn was. Helaas heb ik hierdoor ook enkele mensen niet beter leren kennen.

Gedenkstätte Bautzner Strasse, de oude Stasi gevangenis van Dresden

De rondleiding heeft enkele uren geduurd en eenmaal buiten was het nog altijd niet droog. Later die avond ging het alsmaar harder en harder regenen en inmiddels waren de mensen in Dresden al flink bezig met het vullen van zandzakken en ijzeren muren aan het plaatsen om de Altstadt tegen het water te beschermen. Voor ons betekende het dat deze laatste avond een beetje triest afliep. Enkele dagen later hoorden we steeds meer over de hevige regenval en het hoogwater. In de straten waar mijn oma destijds woonden, waren mensen geëvacueerd, wat aangeeft hoe ernstig het was. De Elbe was inmiddels 7 meter hoger dan normaal. Door de regen hebben we helaas ook niet alles kunnen bekijken en staan er nog altijd plekken op mijn wensenlijst. Ik heb daarom met mijn ouders en zus afgesproken dat we eens een keer de stad bezoeken met z’n allen. Dus hopelijk kan ik binnenkort weer een bericht schrijven over deze prachtige stad.

Brühlsche Terrasse - Dresden - Duitsland
Hoogwater in Dresden
Danny van der Meijden

Ik ben een webdesigner/webdeveloper/video-editor en één van mijn grootste hobby's is het maken van reizen. Niet alleen geniet ik van al het pracht en praal dat de wereld heeft te bieden, maar tevens ben ik er gek op om video's en veel foto's te maken van datgene wat ik zie.

Ik reis graag ieder jaar van continent naar continent en wil zoveel mogelijk op eigen houtje ontdekken en zien!

Meer informatie
Booking.com